Για περισσότερα από 100 χρόνια, στην Τεργέστη της βορειοανατολικής Ιταλίας, το μπάνιο στη θάλασσα ακολουθεί έναν ασυνήθιστο κανόνα: γυναίκες και άνδρες δε μοιράζονται την ίδια παραλία.

Στο Ελ Πεντόσιν, γνωστό και ως Λα Λαντέρνα, οι λουόμενοι πληρώνουν 1,20 ευρώ στην είσοδο και στη συνέχεια περνούν από διαφορετικές πόρτες: οι γυναίκες από τη μία, οι άνδρες από την άλλη.

Οι διάδρομοι οδηγούν στα αποδυτήρια και από εκεί στην ακτή. Ο διαχωρισμός, όμως, δεν σταματά στα αποδυτήρια. Ενας τοίχος ύψους τριών μέτρων χωρίζει τις δύο πλευρές της παραλίας και το εμπόδιο εξαφανίζεται μόνο στα ανοιχτά νερά.

Το Ελ Πεντόσιν θεωρείται η τελευταία παραλία στην Ευρώπη όπου εξακολουθεί να εφαρμόζεται διαχωρισμός των φύλων. Η συνθήκη αυτή, που αποτελεί κομμάτι της καθημερινότητας στην περιοχή εδώ και γενιές, βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας τον περασμένο Ιούνιο, όταν ένα ζευγάρι από το Μιλάνο αντέδρασε έντονα στους κανόνες της παραλίας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, οι δύο τουρίστες πλήρωσαν για την είσοδό τους και στη συνέχεια πληροφορήθηκαν για τον διαχωρισμό. Η γυναίκα χαρακτήρισε την πρακτική «παράλογη και μεσαιωνική», σύμφωνα με την εφημερίδα «Ιλ Πίκολο», και ζήτησε τα χρήματά της πίσω.

Παρά τα εκάστοτε παράπονα, η επισκεψιμότητα φαίνεται να αυξάνεται: Τον Ιούλιο του 2026, η παραλία κατέγραψε 53.610 εισόδους, έναντι 34.885 τον ίδιο μήνα του 2025, σημειώνοντας αύξηση περίπου 50%.

Μια παραλία που έγινε κομμάτι της Τεργέστης

Για τους ντόπιους, το Ελ Πεντόσιν είναι κάτι περισσότερο από μια στενή λωρίδα ακτής δίπλα στο λιμάνι. Είναι ένας τόπος συνδεδεμένος με την ιστορία της πόλης. «Οπως όλοι οι κάτοικοι, έτσι και εμένα με πήγε εκεί η μητέρα μου», θυμάται ο βραβευμένος μυθιστοριογράφος Μάουρο Κοβάτιτς, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη. Ο Κοβάτιτς θυμάται ότι πήγαινε εκεί με τη μητέρα του μέχρι να μεγαλώσει αρκετά ώστε να μην μπορεί πλέον να βρίσκεται στη γυναικεία πλευρά. Σήμερα, οι γονείς μπορούν να συνοδεύουν παιδιά κάτω των 12 ετών, ανεξαρτήτως φύλου.

Η πλαζ άνοιξε κάποια στιγμή μεταξύ των τελευταίων ετών του 19ου και των πρώτων ετών του 20ού αιώνα, με το 1903 να θεωρείται η πιθανότερη χρονιά ίδρυσής της. Τότε η Τεργέστη ανήκε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία και αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της.

Η πόλη είχε μετατραπεί μέσα σε λίγες δεκαετίες από μια μικρή, περιθωριακή περιοχή της Αδριατικής σε πλούσιο και πολυπολιτισμικό εμπορικό κέντρο. Οπως εξηγεί η Κάτια Πίτσι, λέκτορας Ιταλικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, η Τεργέστη προσέλκυσε τόσο εργατικό δυναμικό όσο και ανθρώπους με κεφάλαιο, καθώς έγινε βασική πύλη για τα εμπορεύματα που έμπαιναν και έβγαιναν από την αυτοκρατορία.

Το ίδιο πολυπολιτισμικό παρελθόν αποτυπώνεται και στην ονομασία «Πεντόσιν», που προέρχεται από τη λέξη «ψείρα» και συνδέεται με την εποχή που Αυστριακοί στρατιώτες καθάριζαν και ξεψείριζαν τα άλογά τους στην ακτή.

Για τους ντόπιους, όμως, η παραλία έγινε σταδιακά μέρος μιας πολύ ευρύτερης κουλτούρας γύρω από τη θάλασσα και τη σωματική ευεξία. «Αλλοι άνθρωποι κάνουν διαλείμματα για καφέ, αλλά εμείς κάνουμε ένα διάλειμμα για μπάνιο και μαύρισμα», λέει ο ντόπιος δημοσιογράφος και συγγραφέας Μίκολ Μπρουσαφέρο, τακτικός επισκέπτης του Ελ Πεντόσιν.

Η πόλη ήταν μία από τις πρώτες στη σημερινή Ιταλία που απέκτησαν σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αποκλειστικά για κορίτσια, ενώ η εκπαίδευση των γυναικών ήταν πιο διαδεδομένη στις μεγάλες πόλεις της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας από ό,τι στην Ιταλία.

Οταν η Τεργέστη εντάχθηκε στην Ιταλία το 1918, τα ποσοστά σχολικής φοίτησης ήταν ήδη υψηλά και οι γυναίκες αποτελούσαν μέρος μιας καλά μορφωμένης μεσαίας τάξης.

Η πόλη είχε επίσης έντονη παράδοση στον αθλητισμό, από την κολύμβηση και την ιστιοπλοΐα μέχρι την αναρρίχηση. Το Ελ Πεντόσιν αποτέλεσε μέρος αυτής της κουλτούρας, ως χώρος όπου η φροντίδα του σώματος συνδεόταν με την άθληση και την προσωπική ελευθερία.

Οπως σημειώνει στο ρεπορτάζ του το CNN, πολλές γυναίκες που εργάζονται στα καταστήματα του κέντρου το επισκέπτονται κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού τους διαλείμματος. Στην ανδρική πλευρά συχνάζουν, μεταξύ άλλων, λιμενεργάτες, ηλικιωμένοι και τουρίστες. Στη γυναικεία πλευρά συχνάζουν αρκετές μητέρες με παιδιά.

Το Πεντόσιν είναι η κοντινότερη παραλία στο κέντρο της πόλης, αρκετοί τουρίστες φτάνουν χωρίς να γνωρίζουν τους κανόνες. Κάποιοι φεύγουν όταν τους πληροφορούν για τον διαχωρισμό.

Διαβάστε ακόμη: