Η Δικαιοσύνη ως… ενδιάμεσος εξουσίας και κοινωνίας, με την αδιατάρακτη αποστολή να φροντίζει και τους δυο πυλώνες. Να στηρίζει και να υπερασπίζεται την κοινωνία, να ελέγχει και να περιφρουρεί την εξουσία.
Η Ελλάδα της βαθιάς, σύνθετης, πολυεπίπεδης και πολυδιάστατης παρακμής των τελευταίων ετών, διέρχεται κρίση Θεσμών, κρίση Δημοκρατίας, με τη Δικαιοσύνη, σε επίπεδο ανώτατης εξουσίας αλλά και λειτουργίας, να εξελίσσεται στον «μεγάλο ασθενή» του έθνους μας, που να μην ξεχνάμε ότι διατηρεί… κληρονομικά δικαιώματα επί του αξιακού πλαισίου των αρχών και ιδεών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Από τις απαρχές της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων την προηγούμενη δεκαετία, και στην επώδυνη συνέχεια που οδήγησε στο βιωματικό παρόν, η Δικαιοσύνη είναι ο Θεσμός που έχει απαξιωθεί στα μάτια και τη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, περισσότερο από κάθε άλλον. Σε ποσοστά άνω του 70%, ακόμη και στις δημοσκοπήσεις που… δυσκολεύεται να πιστέψει κανείς, αναφορικά με τα υπόλοιπα ευρήματά τους, οι Έλληνες δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη.
Ρωγμές στο σύστημα και «αντανακλαστικά» από τα κάτω
Είναι εμφανές λοιπόν ότι, κάτι πηγαίνει πολύ… στραβά στον χώρο της Δικαιοσύνης. Φάνηκε με τη διαχείριση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, φάνηκε με τη διαχείριση του σκανδάλου των υποκλοπών, φάνηκε με τη δικαστική διερεύνηση της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών. Εσχάτως ωστόσο, τα υπόγεια ρεύματα που μετατοπίζονται στο υπόστρωμα της ελληνικής κοινωνίας, επιδιώκοντας πολιτική αλλαγή στη διακυβέρνηση του τόπου, οδηγούν σε μετακίνηση και των αντανακλαστικών της δικαστικής εξουσίας. Τουλάχιστον στα κατώτερα κλιμάκια.
Η επανεκκίνηση της διερεύνησης μεγαλύτερων ευθυνών για το σκάνδαλο των υποκλοπών, που αποτελεί πλέον αντικείμενο έρευνας και για τις ευρωπαϊκές αρχές, ξεκίνησε από χαμηλόβαθμους δικαστικούς. Και διαμορφώνει συνθήκες αποσυναρμολόγησης του πολιτικού σκηνικού και αποσύνθεσης της σημερινής πολιτικής κυριαρχίας.
Η αρχειοθέτηση των καταγγελιών για τον ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο, ήρθε επίσης να αιφνιδιάσει το «σύστημα», που έμοιαζε να έχει επενδύσει τουλάχιστον πολιτικές εντυπώσεις στη δίωξη του βετεράνου συνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ.
Και η ασυγχώρητη εικόνα που παρουσιάστηκε στην έναρξη της δίκης για την εθνική τραγωδία των Τεμπών, με συγγενείς θυμάτων να αναγκάζονται να καθίσουν ακόμη και στις θέσεις των… κατηγορουμένων, σε έναν εκκωφαντικό συμβολισμό, ξύπνησε επίσης τα αντανακλαστικά δικαστικών χαμηλότερων βαθμίδων, που επίσης αυτονομούνται από το σύστημα και… επαναστατούν.
Θλιβερή εξαίρεση παραμένει η ηγεσία της Δικαιοσύνης. Εκείνη ωστόσο έχει ήδη παραπεμφθεί στην κρίση της Ιστορίας.
