Η τιμή στην απόδειξη λέει μόνο τη μισή αλήθεια για το πραγματικό κόστος ζωής μιας πόλης. Το Λονδίνο μπορεί να είναι το ακριβότερο σε απόλυτα μεγέθη και το Βουκουρέστι το φθηνότερο, όμως η εικόνα ανατρέπεται όταν τα ενοίκια, τα τρόφιμα και οι λογαριασμοί συγκριθούν με τους μισθούς των κατοίκων.
Από τον καφέ και το σούπερ μάρκετ έως τη στέγαση, τις μετακινήσεις και τα δίδακτρα ενός διεθνούς σχολείου, οι τιμές στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αποτυπώνουν μια ήπειρο πολλών ταχυτήτων.
Το φθηνότερο ατομικό γεύμα μπορεί να βρίσκεται στη Βαρσοβία και το χαμηλότερο ενοίκιο στο Βουκουρέστι. Τ
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι τι απομένει από τον μισθό όταν πληρωθεί η κατοικία;
Η σύγκριση των τελευταίων διαθέσιμων στοιχείων της Numbeo για δέκα πρωτεύουσες ,Αθήνα, Λονδίνο, Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη, Μαδρίτη, Λισαβόνα, Βιέννη, Βαρσοβία και Βουκουρέστι, δείχνει ότι η φθηνότερη πόλη δεν είναι κατ’ ανάγκην και η πιο προσιτή για εκείνον που αμείβεται με τον τοπικό μισθό.
Σε απόλυτες τιμές, το Βουκουρέστι βρίσκεται χαμηλότερα στο μεγαλύτερο μέρος των βασικών δαπανών. Όταν, όμως, το κόστος στέγασης συγκρίνεται με τις καθαρές αποδοχές, η Βιέννη περνά στην πρώτη θέση. Στον αντίποδα, η Λισαβόνα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αναντιστοιχία: το μέσο ενοίκιο ενός διαμερίσματος ενός υπνοδωματίου στο κέντρο απορροφά ουσιαστικά ολόκληρο τον μέσο καθαρό μισθό.
Τα στοιχεία της Numbeo αποτελούν ενδεικτικές μέσες τιμές και όχι επίσημες στατιστικές. Η πλατφόρμα συνδυάζει δεδομένα που υποβάλλουν οι χρήστες με πληροφορίες που συλλέγονται από άλλες πηγές και εφαρμόζει φίλτρα ελέγχου. Αντίστοιχα, η σχέση μέσου ενοικίου και μέσου μισθού αποτελεί έναν απλοποιημένο δείκτη προσιτότητας και όχι πλήρη αποτύπωση του προϋπολογισμού κάθε νοικοκυριού. Η μεθοδολογία της Numbeo εξηγεί αναλυτικά τον τρόπο συλλογής και επεξεργασίας των δεδομένων.
Το Βουκουρέστι κερδίζει στις τιμές, η Βιέννη στους μισθούς
Στο Βουκουρέστι, το μέσο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου διαμορφώνεται περίπου στα 615 ευρώ στο κέντρο και στα 408 ευρώ εκτός κέντρου, τα χαμηλότερα ποσά μεταξύ των δέκα πόλεων. Με μέσο καθαρό μισθό περίπου 1.242 ευρώ, η κατοικία στο κέντρο απορροφά σχεδόν το 50% του εισοδήματος και εκτός κέντρου περίπου το 33%.
Η Βιέννη είναι ακριβότερη σε απόλυτους αριθμούς, αλλά η σχέση ενοικίου και εισοδήματος είναι σαφώς ευνοϊκότερη. Το μέσο ενοίκιο στο κέντρο ανέρχεται στα 1.108 ευρώ, ενώ ο μέσος καθαρός μισθός πλησιάζει τα 2.9853 ευρώ. Για τη στέγαση απαιτείται έτσι περίπου το 38% των μηνιαίων αποδοχών, το χαμηλότερο ποσοστό της σύγκρισης για κατοικία στο κέντρο. Εκτός κέντρου, η επιβάρυνση υποχωρεί κάτω από το 28%.
Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν το Παρίσι και το Βερολίνο, παρά τα υψηλά ονομαστικά ενοίκια. Στη γαλλική πρωτεύουσα, το ενοίκιο των 1.414 ευρώ αντιστοιχεί περίπου στο 45% του μέσου καθαρού μισθού των 3.166 ευρώ. Στο Βερολίνο, τα 1.314 ευρώ απορροφούν επίσης περίπου το 45% των καθαρών αποδοχών.
Λισαβόνα: Ένας μισθός για ένα ενοίκιο
Η μεγαλύτερη αναντιστοιχία καταγράφεται στη Λισαβόνα. Το μέσο ενοίκιο ενός διαμερίσματος ενός υπνοδωματίου στο κέντρο φτάνει τα 1.430 ευρώ, όταν ο μέσος καθαρός μισθός υπολογίζεται στα 1.432 ευρώ.
Επι της ουσίας, ένας ολόκληρος μισθός εξανεμίζεται μόνο για τη στέγη, προτού πληρωθούν ρεύμα, τρόφιμα, μετακινήσεις ή οποιαδήποτε άλλη βασική δαπάνη. Ακόμη και εκτός κέντρου, το ενοίκιο των 1.077 ευρώ απορροφά περίπου το 75% του εισοδήματος.
Η πορτογαλική πρωτεύουσα παραμένει σχετικά οικονομική σε αρκετές καθημερινές αγορές. Το πλεονέκτημα αυτό, όμως, ακυρώνεται σε μεγάλο βαθμό από τη στεγαστική επιβάρυνση.
Ισχυρή πίεση καταγράφεται και στο Λονδίνο. Μετά τη μετατροπή σε ευρώ, ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στο κέντρο κοστίζει περίπου 2.677 ευρώ, το ακριβότερο της σύγκρισης και απορροφά σχεδόν το 70% του μέσου καθαρού μισθού. Ακολουθούν η Ρώμη, με περίπου 65%, και η Μαδρίτη, με 64%.
Στην Αθήνα, το μέσο ενοίκιο των 640 ευρώ στο κέντρο αντιστοιχεί περίπου στο 55% του καθαρού μισθού των 1.158 ευρώ. Η ελληνική πρωτεύουσα είναι αισθητά φθηνότερη σε ονομαστικές τιμές από τις μεγάλες δυτικοευρωπαϊκές μητροπόλεις, όχι όμως εξίσου προσιτή για όποιον αμείβεται με ελληνικό μισθό.
Πού τρώει κανείς φθηνότερα
Στην εστίαση, οι αποκλίσεις είναι μικρότερες από εκείνες της κατοικίας. Το φθηνότερο γεύμα σε οικονομικό εστιατόριο καταγράφεται στη Βαρσοβία, στα 10,40 ευρώ, και ακολουθεί το Βουκουρέστι με 11,50 ευρώ.
Σε Αθήνα, Παρίσι, Βερολίνο, Ρώμη και Λισαβόνα, το αντίστοιχο γεύμα κοστίζει 15 ευρώ. Η τιμή ανεβαίνει στα 16 ευρώ στη Μαδρίτη, στα 18 ευρώ στη Βιέννη και στα 23,40 ευρώ στο Λονδίνο.
Για ένα γεύμα δύο ατόμων σε εστιατόριο μεσαίας κατηγορίας, ο λογαριασμός διαμορφώνεται περίπου στα 52,60 ευρώ στο Βουκουρέστι και κοντά στα 55 ευρώ στη Λισαβόνα και τη Βαρσοβία. Σε Αθήνα, Ρώμη και Μαδρίτη φτάνει τα 60 ευρώ, ενώ στο Λονδίνο προσεγγίζει τα 94 ευρώ.
Ο καφές αναδεικνύει μια πιο γνώριμη μεσογειακή διαφορά. Η Ρώμη παραμένει μακράν η φθηνότερη, με τον καπουτσίνο στα 1,93 ευρώ. Ακολουθούν η Λισαβόνα με 2,56 ευρώ και η Μαδρίτη με 2,72 ευρώ. Στη Βιέννη η μέση τιμή φτάνει τα 4,67 ευρώ, στο Παρίσι τα 4,45 ευρώ και στο Λονδίνο περίπου τα 4,83 ευρώ.
Η Αθήνα ακριβή στο κρέας, φθηνή στις μετακινήσεις
Στο σούπερ μάρκετ, η Αθήνα δεν είναι πάντοτε η φθηνότερη πόλη του ευρωπαϊκού Νότου. Το μοσχάρι κοστίζει κατά μέσο όρο 16,45 ευρώ το κιλό, σχεδόν όσο στο Βερολίνο και ακριβότερα από τη Μαδρίτη, τη Λισαβόνα, τη Βαρσοβία και το Βουκουρέστι. Το τοπικό τυρί φτάνει τα 13,17 ευρώ το κιλό, ενώ στο Παρίσι ξεπερνά τα 20 ευρώ.
Αντίθετα, η ελληνική πρωτεύουσα διατηρεί πλεονέκτημα σε ορισμένα φρούτα και λαχανικά, καθώς και στο εμφιαλωμένο νερό. Το γάλα, όμως, στα 1,66 ευρώ το λίτρο, είναι το ακριβότερο μεταξύ των δέκα πόλεων.
Η εικόνα είναι καλύτερη στις δημόσιες συγκοινωνίες. Το απλό εισιτήριο στην Αθήνα κοστίζει 1,20 ευρώ και η μηνιαία κάρτα 27 ευρώ. Μόνο το Βουκουρέστι και η Βαρσοβία εμφανίζουν χαμηλότερο μηνιαίο κόστος μετά τη μετατροπή των νομισμάτων τους.
Στο άλλο άκρο βρίσκεται το Λονδίνο, όπου η μηνιαία κάρτα κοστίζει περίπου 234 ευρώ. Ακολουθούν το Παρίσι με 90 ευρώ και το Βερολίνο με 63 ευρώ.
Για όσους χρησιμοποιούν αυτοκίνητο, πάντως, η εικόνα αντιστρέφεται. Η Αθήνα έχει την ακριβότερη βενζίνη της σύγκρισης, στα 2,02 ευρώ το λίτρο. Στη Μαδρίτη η τιμή περιορίζεται στα 1,54 ευρώ, στη Βαρσοβία στα 1,44 ευρώ και στη Βιέννη στα 1,70 ευρώ.
Οι λογαριασμοί που αλλάζουν τον προϋπολογισμό
Οι βασικοί λογαριασμοί, ηλεκτρικό ρεύμα, θέρμανση, ψύξη, νερό και αποκομιδή απορριμμάτων— για ένα διαμέρισμα 85 τετραγωνικών φτάνουν τα 355 ευρώ τον μήνα στο Βερολίνο, το υψηλότερο ποσό μεταξύ των πόλεων της Ευρωζώνης που εξετάζονται.
Στο Λονδίνο προσεγγίζουν, μετά τη μετατροπή, τα 340 ευρώ και στη Βαρσοβία τα 298 ευρώ. Στη Βιέννη υπολογίζονται στα 296 ευρώ, στο Παρίσι στα 229 ευρώ και στην Αθήνα στα 193 ευρώ. Οι χαμηλότερες επιβαρύνσεις καταγράφονται στη Λισαβόνα, με 150 ευρώ, και στη Μαδρίτη, με 169 ευρώ.
Η κατάταξη αλλάζει στα επιμέρους πάγια. Οι υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας και σταθερού Διαδικτύου παραμένουν σχετικά οικονομικές στη Ρώμη, στη Βιέννη και στο Βουκουρέστι. Το Βερολίνο, αντίθετα, καταγράφει το ακριβότερο ευρυζωνικό Διαδίκτυο, με μέσο κόστος 44,44 ευρώ τον μήνα.
Το κόστος για μια οικογένεια
Για τις οικογένειες, οι μεγαλύτερες διαφορές εντοπίζονται στη φροντίδα και την εκπαίδευση των παιδιών. Στο Λονδίνο, ένας ιδιωτικός παιδικός σταθμός κοστίζει περίπου 2.355 ευρώ τον μήνα και στο Παρίσι 1.494 ευρώ.
Στο Βερολίνο, αντίθετα, η αντίστοιχη δαπάνη περιορίζεται στα 136 ευρώ, ποσό εντυπωσιακά χαμηλό σε σχέση με τις υπόλοιπες πρωτεύουσες. Στη Βιέννη φτάνει τα 315 ευρώ, στην Αθήνα τα 510 ευρώ και στη Ρώμη τα 420 ευρώ.
Στα διεθνή δημοτικά σχολεία, τα ετήσια δίδακτρα ξεπερνούν τις 30.000 ευρώ στο Λονδίνο και πλησιάζουν τις 25.000 ευρώ στη Βιέννη. Στην Αθήνα διαμορφώνονται στα 11.508 ευρώ, χαμηλότερα από το Παρίσι, τη Μαδρίτη και τη Λισαβόνα, αλλά ιδιαίτερα υψηλά σε σχέση με το διαθέσιμο ελληνικό εισόδημα.
Αγορά κατοικίας: Παρίσι και Λονδίνο στην κορυφή
Στην αγορά ακινήτων, η μέση τιμή στο κέντρο του Λονδίνου ξεπερνά, μετά τη μετατροπή, τα 17.500 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Ακολουθούν το Παρίσι με 13.017 ευρώ και η Βιέννη με 12.632 ευρώ.
Στον αντίποδα, η Αθήνα βρίσκεται φθηνότερα στα 3.461 ευρώ ανά τετραγωνικό, το Βουκουρέστι περίπου στα 3.348 ευρώ και η Βαρσοβία κοντά στα 5.431 ευρώ.
Η χαμηλότερη τιμή αγοράς, ωστόσο, δεν συνεπάγεται αυτομάτως και ευκολότερη πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Τα μέσα επιτόκια για στεγαστικό δάνειο σταθερού επιτοκίου 20ετούς διάρκειας φτάνουν το 7,01% στο Βουκουρέστι και το 6,84% στη Βαρσοβία, έναντι 3,15% στη Μαδρίτη και 3,39% στο Παρίσι. Στην Αθήνα κινούνται στο 4,58%.
Το τζιν κοστίζει σχεδόν το ίδιο, οι μισθοί όχι
Πολύ μικρότερες από τις διαφορές στα ενοίκια είναι οι αποκλίσεις στις τιμές των επώνυμων ρούχων και παπουτσιών. Ένα τζιν Levi’s 501 ή αντίστοιχο κοστίζει περίπου 64 ευρώ στη Ρώμη, τη χαμηλότερη τιμή μεταξύ των δέκα πρωτευουσών.
Ακολουθούν το Βουκουρέστι με περίπου 77 ευρώ, η Βιέννη με 79 ευρώ, η Μαδρίτη με 82 ευρώ και το Βερολίνο με 84 ευρώ. Στην Αθήνα, η μέση τιμή φτάνει τα 86 ευρώ , υψηλότερα από τη Ρώμη, τη Βιέννη, τη Μαδρίτη, το Βερολίνο και το Βουκουρέστι.
Στην κορυφή βρίσκονται το Παρίσι με 103 ευρώ και το Λονδίνο με περίπου 102 ευρώ, ενώ η Λισαβόνα και η Βαρσοβία κινούνται κοντά στα 93 ευρώ.
Ακόμη μικρότερη είναι η απόσταση στην αγορά ενός καλοκαιρινού φορέματος από αλυσίδα τύπου Zara ή H&M. Η χαμηλότερη μέση τιμή καταγράφεται στη Ρώμη, στα 32,74 ευρώ. Ακολουθούν η Βιέννη με 33,62 ευρώ, το Βουκουρέστι με περίπου 34 ευρώ και η Αθήνα με 34,70 ευρώ. Το ίδιο είδος κοστίζει περίπου 46 ευρώ στο Παρίσι και 47 ευρώ στο Λονδίνο.
Η ουσιαστική διαφορά βρίσκεται στην αγοραστική δύναμη. Ένα τζιν των 86 ευρώ στην Αθήνα αντιστοιχεί περίπου στο 7,4% του μέσου καθαρού μισθού. Στο Παρίσι, παρότι η τιμή ξεπερνά τα 103 ευρώ, αντιστοιχεί μόλις στο 3,3% του μέσου εισοδήματος.
Το ταμπελάκι γράφει σχεδόν το ίδιο ποσό. Η πραγματική επιβάρυνση για τον καταναλωτή, όμως, είναι υπερδιπλάσια στην Αθήνα.
Τι δείχνει τελικά η σύγκριση
Με βάση τις απόλυτες τιμές, το Βουκουρέστι είναι η φθηνότερη από τις δέκα πρωτεύουσες, με τα χαμηλότερα ενοίκια και από τις χαμηλότερες δαπάνες σε εστίαση, μετακινήσεις και αγορά κατοικίας.
Όταν, όμως, συνυπολογιστεί το εισόδημα, και ειδικότερα η σχέση μισθού και ενοικίου, η Βιέννη προσφέρει την καλύτερη ισορροπία. Οι τιμές της δεν είναι χαμηλές, αλλά οι αποδοχές καλύπτουν με μεγαλύτερη άνεση το κόστος της κατοικίας. Παρίσι και Βερολίνο εμφανίζουν επίσης ευνοϊκότερη σχέση μισθών και ενοικίων από αρκετές φθηνότερες ονομαστικά πόλεις.
Η Αθήνα βρίσκεται περίπου στη μέση ως προς τις τιμές, αλλά χαμηλότερα ως προς την πραγματική αγοραστική δυνατότητα.
Παραμένει οικονομική στις δημόσιες συγκοινωνίες και σε μέρος της καθημερινής κατανάλωσης, όμως η στέγαση απορροφά πάνω από το μισό του μέσου καθαρού εισοδήματος.
Η δυσμενέστερη εικόνα καταγράφεται στη Λισαβόνα. Η πόλη εξακολουθεί να έχει χαμηλότερες τιμές από το Παρίσι ή το Λονδίνο σε αρκετές κατηγορίες, όμως οι μισθοί δεν έχουν ακολουθήσει την εκτόξευση του κόστους κατοικίας.
