Σε μια πολύ ξεκάθαρη και αιχμηρή τοποθέτηση για την εξέλιξη του πολέμου, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι οι ρωσικές ενεργειακές υποδομές αποτελούν νόμιμο στρατιωτικό στόχο για τις ουκρανικές δυνάμεις. Κατά τον ίδιο, ο ενεργειακός τομέας της Ρωσίας δεν είναι απλώς πηγή ενέργειας, αλλά και βασικός χρηματοδότης της πολεμικής μηχανής της χώρας.

Σύμφωνα με την ανάρτηση που έκανε ο Ζελένσκι στα κοινωνικά δίκτυα, η Ουκρανία δεν αντιμετωπίζει διλήμματα σχετικά με το αν πρέπει να στοχεύσει στρατιωτικούς στόχους ή ενεργειακές εγκαταστάσεις. Αντίθετα, τόνισε ότι η ενέργεια και η παραγωγή όπλων είναι αλληλένδετες για τη ρωσική πλευρά, και ως εκ τούτου η πλήξη υποδομών όπως δίκτυα, σταθμοί παραγωγής, αγωγοί και άλλες ενεργειακές εγκαταστάσεις εξυπηρετεί άμεσα στρατιωικούς στόχους.

Από στρατηγική… σε «χτύπημα στην τσέπη»

Η ουσία της δήλωσης Ζελένσκι είναι σαφής: θεωρεί ότι πλήττοντας τις ενεργειακές πηγές της Ρωσίας, η Ουκρανία πλήττει ταυτόχρονα και τις δυνατότητες της να παράγει και να χρηματοδοτεί εξοπλισμό για τον πόλεμο. Με άλλα λόγια, η ενεργειακή υποδομή «δεν είναι απλώς οικονομικός στόχος, αλλά στρατιωτικός».

Αυτή η θέση εντάσσεται στη γενικότερη στρατηγική που έχει υιοθετήσει το Κίεβο, προκειμένου να πιέσει στρατιωτικά και οικονομικά τον αντίπαλο, αξιοποιώντας κάθε μέσο που, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, μπορεί να θεωρηθεί νόμιμο στο πλαίσιο ενός ενόπλου συγκρούσης.

Νέα δεδομένα στην στρατιωτική εμπλοκή

Η εξέλιξη αυτή προσθέτει ένα ακόμα επίπεδο στην πολεμική αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Μέχρι τώρα, οι μάχες έχουν επικεντρωθεί κυρίως στα πεδία δράσης και τις στρατηγικές βάσεις, αλλά η ένταξη των ενεργειακών υποδομών στο «στοιχείο στόχευσης» δείχνει ότι ο πόλεμος επεκτείνεται και σε τομείς που αφορούν άμεσα την οικονομική λειτουργία της Ρωσίας.

Παράλληλα, η συζήτηση γύρω από το τι συνιστά «νόμιμο στόχο» στο πλαίσιο ενός ένοπλου συγκρούματος δεν είναι απλή. Το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο επιτρέπει σε εμπόλεμες πλευρές να πλήττουν υποδομές που συμβάλλουν άμεσα στη στρατιωτική ικανότητα του αντιπάλου, αλλά ταυτόχρονα θέτει όρια ώστε να αποφεύγεται η δυσανάλογη βλάβη στον άμαχο πληθυσμό και σε πολιτικές εγκαταστάσεις.

Η αντίδραση της Μόσχας και ο αντίκτυπος

Από τη ρωσική πλευρά, η αντίδραση σε αυτές τις δηλώσεις αναμένεται να είναι ισχυρή, με το Κρεμλίνο πιθανό να χρησιμοποιήσει τέτοιες θέσεις για να ενισχύσει τη ρητορική του περί «εχθρικών ενεργειών» και δικαιολογιών για περαιτέρω στρατιωτικές δράσεις.

Για την Ουκρανία, η ενσωμάτωση της ενεργειακής στρατηγικής στο πεδίο της μάχης είναι μια επιλογή που στοχεύει να ασκήσει πίεση στην οικονομική βάση της ρωσικής πολεμικής μηχανής, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για το πώς εξελίσσεται η σύγκρουση και τι σημαίνει αυτό για το άμεσο μέλλον του πολέμου.

Διαβάστε ακόμη: