Γι’ ακόμη μία αγωνιστική, η ΚΑΕ Μαρούσι δεν είχε απέναντί του μόνο έναν αντίπαλο. Είχε απέναντί του μια διαιτησία που εξάντλησε την ανοχή, που αλλοίωσε ρυθμό, που διαμόρφωσε συνθήκες, και πάλι δεν τα κατάφερε απόψε, όπως τα έχει καταφέρει άλλες φορές καθώς το Μαρούσι  κέρδισε την Καρδίτσα ΙΑΠΩΝΙΚΗ 78-77.

Μετά το τέλος του αγώνα  ο Ηλίας Παπαθεοδώρου ξέσπασε  λέγοντας: «Είναι μία νίκη ενάντια σε αυτούς που νομίζουν ότι μπορούν να μας εξουσιάσουν. Δεν σας φοβόμαστε. Και αν κάνεις τα παιδάκια να κλαίνε, δε σε φοβάμαι ούτε εγώ ούτε το Μαρούσι. Δε σε φοβόμαστε ρε. Το κατάλαβες; Είσαι μικρός, είσαι λίγος ό,τι και να κάνεις. Δε σε φοβόμαστε. Δεν εκβιαζόμαστε. Δεν σταματάμε. Καλό βράδυ σε όλους».

Και φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που είδαμε διαιτητικά έκτροπα καθώς αυτό επαναλαμβάνεται σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ξεκάθαρο λοιπόν ότι δεν μιλάμε για «κακή βραδιά» αλλά μιλάμε για μοτίβο.

Στο Μαρούσι δεν κρύβονται πίσω από λέξεις. Θεωρούν ότι όλη τη χρονιά η ομάδα παίζει σε καθεστώς άνισης μεταχείρισης. Κρίσιμα φάουλ που δεν δίνονται, επαφές που βαφτίζονται επιθετικά, τεχνικές ποινές με το παραμικρό, διαφορετικά κριτήρια στις δύο πλευρές του παρκέ. Η συσσώρευση τέτοιων αποφάσεων δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι διαμόρφωση αποτελέσματος.

Η νίκη απέναντι στην Καρδίτσα ΙΑΠΩΝΙΚΗ (78-77) δεν ήρθε για να κατευνάσει. Ήρθε για να ξεσκεπάσει την ένταση που βράζει μήνες τώρα. Η έκρηξη του Ηλία Παπαθεοδώρου δεν ήταν αυθόρμητο ξέσπασμα στιγμής. Ήταν η φωνή ενός προπονητή που βλέπει την προσπάθεια της ομάδας του να περνά διαρκώς μέσα από ένα φίλτρο αποφάσεων που δεν είναι ουδέτερες.

«Δεν σας φοβόμαστε», είπε. Και αυτή η φράση ήταν ξεκάθαρη. Δεν αφορούσε ένα σφύριγμα. Αφορούσε μια συνολική αίσθηση πίεσης. Αφορούσε ένα περιβάλλον στο οποίο κάποιοι επιχειρούν να επιβάλουν όρια και να διαμορφώσουν ισορροπίες.

Το γήπεδο έβραζε. Ο κόσμος αποχώρησε με οργή επειδή η αίσθηση ότι παλεύει κάθε εβδομάδα και με κάτι εξωαγωνιστικό έχει γίνει μόνιμη. Και όταν η καχυποψία μετατρέπεται σε πεποίθηση, το πρόβλημα είναι θεσμικό και το θεσμικό έχει ονοματεπώνυμο, το οποίο όλοι γνωρίζουν.

Το πρωτάθλημα μπαίνει στην τελική του ευθεία. Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα σωθεί ή ποιος θα πέσει. Το ερώτημα είναι αν θα διασφαλιστούν ίσοι όροι για όλους. Γιατί χωρίς αξιοπιστία, δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Υπάρχει απλώς βρωμιά!

Διαβάστε ακόμη: