Μια υπόθεση χρηματικής δωρεάς 26.000 ευρώ, που αρχικά είχε δηλωθεί ως αφορολόγητη δωρεά από κόρη προς τον πατέρα της, κατέληξε σε επιβολή φόρου και προστίμου, έπειτα από έλεγχο της φορολογικής διοίκησης. Με την απόφαση 2338/29.05.2026, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή του φορολογούμενου και επικύρωσε την πράξη της ΔΟΥ Ρόδου.
Η δωρεά είχε δηλωθεί ως απαλλασσόμενη από φόρο, καθώς αφορούσε συγγενείς πρώτου βαθμού, οι οποίοι καλύπτονται από το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς που ισχύει για γονικές παροχές και δωρεές μεταξύ γονέων και παιδιών.
Κατά τη διάρκεια του ελέγχου, όμως, διαπιστώθηκαν στοιχεία που ανέτρεψαν την αρχική εικόνα. Συγκεκριμένα, η τραπεζική μεταφορά των χρημάτων είχε πραγματοποιηθεί από τον γαμπρό του φορολογούμενου και όχι από την κόρη του, όπως είχε δηλωθεί. Παράλληλα, από τα οικονομικά στοιχεία προέκυψε ότι η κόρη δεν διέθετε επαρκή εισοδήματα ώστε να μπορεί να δικαιολογήσει δωρεά ύψους 26.000 ευρώ.
Αντίθετα, ο γαμπρός εμφάνιζε σημαντικά υψηλότερα εισοδήματα, ενώ είχε λάβει και επιστροφή φόρου ύψους 26.019,58 ευρώ, ποσό σχεδόν ίδιο με εκείνο που κατατέθηκε στον λογαριασμό του πεθερού του.
Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, η ΔΟΥ Ρόδου έκρινε ότι ο πραγματικός δωρητής ήταν ο γαμπρός. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εφαρμοστεί η φορολόγηση που προβλέπεται για δωρεές μεταξύ συγγενών εξ αγχιστείας, οι οποίες υπάγονται στη Β’ κατηγορία συγγένειας και φορολογούνται με συντελεστή 20%.
Ως συνέπεια, επιβλήθηκε φόρος δωρεάς 5.200 ευρώ, καθώς και πρόστιμο ανακρίβειας 2.600 ευρώ, με τη συνολική επιβάρυνση να ανέρχεται στα 7.800 ευρώ.
Η ΔΕΔ έκρινε ότι η δήλωση της κόρης ως δωρήτριας έγινε με σκοπό να αξιοποιηθεί η φορολογική απαλλαγή που ισχύει για δωρεές μεταξύ γονέων και τέκνων, αποφεύγοντας έτσι τη φορολόγηση που προβλέπεται για δωρεές μεταξύ πεθερού και γαμπρού. Για τον φορολογούμενο, η μόνη δυνατότητα αμφισβήτησης της απόφασης πλέον είναι η προσφυγή στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια.
