Η ΑΕΚ είναι η μοναδική ομάδα του Big-4 που (απόντος του τραυματία Ρότα) δεν είχε εκπροσώπηση στην Εθνική Ελλάδας. Ούτε καν κάποιον πρώην παίκτη της. Ακόμη και στην U21 (την λεγόμενη Ελπίδων), που μετά από δεκαετίες πηγαίνει στην Τελική φάση Euro, η ΑΕΚ είναι η «Μπιγκφοράτη» με τους λιγότερους παίκτες: για την ακρίβεια δύο, αλλά κανένας δεν προέρχεται από την Ακαδημία της. Μιλάμε για τον Καλοσκάμη που είναι προϊόν της Ακαδημίας του Παναθηναϊκού (και τον αγόρασε πέρσι από τον Ατρόμητο) και τον Αλεξίου που ήρθε το καλοκαίρι δανεικός στην Πρωταθλήτρια από την Ίντερ Μιλάνου.

Τι βγάζει η σύγκριση με τον ανταγωνισμό; Ο Ολυμπιακός είχε 2 εν ενεργεία διεθνείς, τους Ρέτσο και Σάλιακα, αλλά και 7 πρώην παίκτες του: Τζολάκη, Τσιμίκα, Μουζακίτη, Κωστούλα, Ανδρούτσο, Ντόι και Μασούρα. Συνολικά μάλιστα οι 8 από τους 9 προερχόντουσαν από την Ακαδημία των «ερυθρολεύκων»!!

Η κυριαρχία των ακαδημιών του ΠΑΟΚ και η εικόνα του Παναθηναϊκού

Ο ΠΑΟΚ είχε 3 εν ενεργεία διεθνείς, τους Ζαφείρη, Μιχαηλίδη και Πέλκα, κι άλλους 3 πρώην, τους Κουλιεράκη, Τζόλη και Κυζιρίδη. Με τους 5 από τους συνολικά 6 να προέρχονται από την Ακαδημία των «ασπρόμαυρων», ενώ αν γίνουν καλά σίγουρα θα πρέπει να υπολογίζονται και οι Γιαννούλης και Κωνσταντέλιας. Άρα η αναλογία θα πάει 7 στους 8 από την Ακαδημία του!!

Τέλος, ο Παναθηναϊκός είχε κι αυτός 3, τους Τεττέη, Κυριακόπουλο και Τσάπρα, αλλά και 4 πρώην, τους Βλαχοδήμο, Βαγιαννίδη, Κουρμπέλη και Ιωαννίδη. Από τους 7 αυτούς όμως, μόλις ένας (ο «Βάγια») προέρχεται από την Ακαδημία του «τριφυλλιού»!! Μιλάμε για πολύ μεγάλη διαφορά συγκριτικά με τους Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ.

Η ακτινογραφία στην Εθνική Ελπίδων

Πάμε και στην Εθνική Ελπίδων, εκεί που ο Ολυμπιακός μετράει 6+1+1 δικούς του παίκτες. Συγκεκριμένα τους Τσομπανίδη, Κοτσογούλα, Μπακούλα, Χάμζα, Πνευμονίδη, Παπακανέλο (οι τρεις τελευταίοι είναι δανεικοί), τον Αποστολάκη που αγόρασε από τον ΟΦΗ και τον Κωστούλα που τον έχει δώσει στην κρητική ομάδα αλλά αν αποφασίσει μπορεί να τον επαναφέρει στο «λιμάνι».

Ο ΠΑΟΚ έχει τέσσερις (4) παίκτες, τους Μοναστηρλή, Γκούμα, Χατσίδη και Μύθου, ενώ ο Παναθηναϊκός έχει δύο (2), τους Κάτρη και Κοντούρη!!

Ο Μάριος Ηλιόπουλος έδωσε εντολή για σταδιακή ελληνοποίηση του ρόστερ

  Η ΑΕΚ, λοιπόν, δεν είχε παίκτη στην μεγάλη Εθνική και έχει μόλις 1 δικό της και 1 δανεικό στην μικρή Εθνική. Γενικότερα η ΑΕΚ δεν έχει Έλληνες παίκτες αλλά τον τελευταίο 1,5 χρόνο γίνεται σοβαρή δουλειά στην Ακαδημία της (υπό την ηγεσία του Γ.Χ. Γεωργιάδη), που θα αποδώσει παίκτες μετά από τουλάχιστον μια 2ετία. Ήδη υπάρχουν κάποια ταλέντα που έχουν ξεπροβάλει, όπως ο Χριστακόπουλος, ο Αργυρίου, ο Καραργύρης.    Η πραγματικότητα όμως, είναι πως ο Χαβιέρ Ριμπάλτα δεν τους πολυθέλει (φάνηκε στις περιπτώσεις των Τεττέη / Τσάπρα / Κουντούρη αλλά και του Σάλιακα) και ο Μάρκο Νίκολιτς δεν τους πολυδουλεύει, δεν τους πολυ-εμπιστεύεται (άντε να δώσει σε κάποιο χρόνο και λίγες ευκαιρίες, όπως πέρσι στον Καλοσκάμη). Ο Σέρβος κόουτς προτιμάει τους έμπειρους, εκείνους που μπορούν να φέρουν αποτελέσματα, προκρίσεις και τίτλους. Δεν είναι προπονητής που θα εξελίξει παίκτες αλλά που πάει με τους έτοιμους.

Μετά τις τελευταίες επιτυχίες των Εθνικών μας ομάδων ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ φέρεται να έδωσε εντολή για σταδιακή ελληνοποίηση του ρόστερ. Το μείζον ερώτημα όμως εδώ είναι από που θα πάρει ταλαντούχους Έλληνες παίκτες από την εγχώρια αγορά ενώ για τους Έλληνες του εξωτερικού θα χρειαστεί χρήμα και πλάνο…

Ο Γιοβάνοβιτς κλείδωσε στο ντουλάπι την… αμφισβήτηση που υπήρχε

Αναμφισβήτητα ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ο μεγάλος κερδισμένος από αυτό το καρέ αγώνων. Και κατά επέκταση μαζί του κερδισμένος είναι και ο Μάκης Γκαγκάτσης. Και οι δυο αφού ο Σέρβος κόουτς είναι 110% επιλογή του προέδρου της ΕΠΟ, είχαν έρθει σε δύσκολη θέση, μετά την Γκράντε αποτυχία των προκριματικών του Μουντιάλ.

Είχε ξεκινήσει μια ισχυρή αμφισβήτηση για το αν μπορεί ο Γιοβάνοβιτς να «κοντρολάρει» ένα ποιοτικό άλογο κούρσας, όπως παρουσιάζεται η τωρινή «γαλανόλευκη», η –κατά πολλούς– «πιο ταλαντούχα όλων των εποχών»! Όλο αυτό φάνηκε και στην πολύ… εξειδικευμένη δήλωση του Γκαγκάτση, μετά το 0–0 με την Γερμανία, κάνοντας λόγο για «εξαιρετικό στήσιμο» από πλευράς Γιοβάνοβιτς! Έτσι, λοιπόν, μπήκε οριστικά στο ντουλάπι και… κλειδώθηκε η κουβέντα για το μέλλον του Σέρβου στον ελληνικό πάγκο!!

Προφανώς και βοηθήθηκε από το στυλ της διοργάνωσης και τους μεγάλους αντιπάλους μας, αφού τόσο η Γερμανία, όσο και η Ολλανδία, βρίσκονται στο ξεκίνημα μιας νέας εποχής, με Κλοπ και Τσάβι αντίστοιχα στους πάγκους τους, χρησιμοποιώντας την διοργάνωση για… πειραματισμούς και τεσταρίσματα. Την ίδια ώρα που η «γαλανόλευκη» ξεχείλιζε από μεγάλο πάθος, πολεμικό φρόνημα και υπερβατική αποφασιστικότητα και στα 4 αυτά παιχνίδια της ως «σταχτοπούτα» στην Ελίτ της διοργάνωσης.

Για να είμαστε δίκαιοι με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς αυτή την φορά άφησε… εμμονές και δεύτερες σκέψεις, για πρόσωπα / σχήματα / τακτικές στην άκρη και προσάρμοσε την ομάδα του στις συνθήκες του κάθε αγώνα και των αντιπάλων. Είδαμε μια Εθνική… εναλλασσόμενη, από παιχνίδι σε παιχνίδι. Να παίζει μπάλα με την Σερβία, να παίζει πίσω από την μπάλα και να υποφέρει σε διαφορετικά ημίχρονα με Γερμανία (δις) και Ολλανδία και όταν χρειάζεται να αφήνει την ανάπτυξη από πίσω και να πηγαίνει με επιτυχία σε άμεσο παιχνίδι. Υπήρχε πλάνο, που δεν ήταν το ίδιο, υπήρχε τακτική, υπήρχε στοχοπροσήλωση σχεδόν από όλους. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος για την «γαλανόλευκη» και τον εκλέκτορα / προπονητή της…

Οι έξι παίκτες που… κέρδισε η «γαλανόλευκη»

Για την Εθνική μας εκτός από τα άλλα οφέλη που είναι πολλά, σε αυτή την 4άδα παιχνιδιών η «γαλανόλευκη» κέρδισε και παίκτες. Πρώτα από όλα έναν τερματοφύλακα τοπ κλάσης όπως ο Τζολάκης, που ήταν ο πραγματικός MVP σε αυτή την 4άδα των πολύ σπουδαίων αναμετρήσεων. Κυρίως για την ψυχραιμία και την σιγουριά που εξέπεμπε.

Μετά έναν ηγέτη στην άμυνα όπως ο Μαυροπάνος, πραγματική λίρα εκατό για αυτή την Εθνική Ελλάδας (έχει όντως τρομερή βελτίωση, δεν έχει βεβαίως το κομμάτι της… μπάλας και αυτό του στοιχίζει στο να κάνει μεταγραφή σε ομάδα τοπ επιπέδου). Στη συνέχεια τον Τσιμίκα, που έπαιζε σαν παλιός καλός βιονικός Τσιμίκας βγάζοντας τέσσερα 90λεπτα. Βασικά κερδίσαμε το… αμυντικό παιχνίδι του «Τσίμι».

Κέρδος και ο Παυλίδης στο νέο του ρόλο, του παίκτη πίσω από τον φουνταριστό. Θύμισε τον Αραούχο στη σπουδαία ΑΕΚ του Αλμέιδα με τον Λιβάι Γκαρσία μπροστά του και τον Αργεντινό από πίσω. Μεγάλο κέρδος ένας επιπλέον χαφ, ο Θανάσης Ανδρούτσος. Και φυσικά ξανά τον Ιωαννίδη, ο οποίος την Κυριακή ήταν πιο σημαντικός κι από το ματς με την Ολλανδία, όπου σκόραρε και έβγαλε ασίστ.

Ο Ιωαννίδης κόντρα στους Γερμανούς ήταν πραγματικό παλληκάρι, πάλευε μόνος του παίζοντας ξύλο μπροστά, δίνοντας κουράγιο και έμπνευση ενώ «ξύπνησε» και την εξέδρα που του το έδωσε και τον αποθέωσε την στιγμή της αλλαγής του. Ο Ιωαννίδης ήταν ένας από τους δυο βασικούς λόγους –ο άλλος οι αλλαγές Ανδρούτσου / Καρέτσα στην ανάπαυλα– που ανέβασαν την «γαλανόλευκη» στο Ημίχρονο.

Άλλο Ανδρούτσος άλλο Αθανασίου…

  Μέχρι τα πρόσφατα 4 ματς της Εθνικής μας μεγάλη κουβέντα γινόταν για το αν ο Αθανασίου, όντας δανεικός από τον Ολυμπιακό στον ΟΦΗ, μετά την αποχώρηση του Μεντιλίμπαρ που δεν τον ήθελε, θα πάρει επιτέλους μια ευκαιρία στον Ολυμπιακό, στον οποίο ανήκει. Για τον Περιστεριώτη αριστερό μπακ εν προκειμένω όχι στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο αλλά πιθανότατα το ερχόμενο καλοκαίρι, να έχει αυτή την ευκαιρία, παρότι ο δανεισμός του στον Κυπελλούχο επεκτάθηκε.

Τώρα στο κάδρο έχει μπει και ο Θανάσης Ανδρούτσος, για το κατά πόσο θα μπορούσε να είχε μείνει στο ρόστερ του Ολυμπιακού αντί να καταλήξει πριν από 1,5 χρόνο ως ελεύθερος στον ΟΦΗ και στη τελική αν μπορεί και πρέπει να επιστρέψει. Υπό τις οδηγίες του Χρήστου Κόντη όντως ο 29χρονος μέσος κάνει restart καριέρας αφού καθιερώνεται σιγά, σιγά και στην Εθνική Ελλάδας εκμεταλλευόμενος πως στη θέση του δεν υπάρχουν οι χαρισματικοί / ταλαντούχοι παίκτες.

Μέχρι και στη Γερμανία έγινε… θέμα ο Ανδρούτσος, μετά την παρουσία του στα δυο ματς με την «γαλανόλευκη» κόντρα στην «Μάνσαφτ» που συνέπεσαν με τα καλά διαστήματα της ομάδας μας, για το ότι πέρασε και δεν ακούμπησε στην Οσναμπρικ της δεύτερης κατηγορίας. Ο Ανδρούτσος που προωθήθηκε πολύ μικρός στη πρώτη ομάδα των «ερυθρολεύκων» μαζί με τους Ρέτσο / Μανθάτη / Νικολάου από τον Μπέντο, στο ξεκίνημα της καριέρας του ήταν σέντερ φορ για να οπισθοχωρήσει στα χαφ και κάποια στιγμή να τον κάνουν και… δεξιό μπακ.

Ο Ολυμπιακός όμως, είναι ένα πολύ απαιτητικό κλαμπ, η καθιέρωση για έναν Έλληνα ποδοσφαιριστή πάντα δύσκολη, ο συναγωνισμός ειδικά στο πολύ ευαίσθητο χώρο του άξονα της μεσαίας γραμμής πολύ μεγάλος και εύκολα μπορούν να καούν παίκτες. Για τον Ανδρούτσο η δικαίωσή του ήρθε στον ΟΦΗ, όπου παίζει βασικός κι αναντικατάστατος και το χαίρεται. Ανήκει στην κρητική ομάδα, δεν είναι δανεικός αλλά σίγουρα αν τεθεί θέμα επιστροφής του στο «Καραϊσκάκης» θα μπορούσε να βρεθεί… λύση. Άλλωστε ανήκει και στο Γραφείο της OIS, που έχει άριστη σχέση με τους «ερυθρόλευκους».

Το ζητούμενο είναι να τεθεί θέμα επιστροφής του (μεγάλο πλεονέκτημα πως θεωρείται home grown στην ευρωπαϊκή λίστα) και ο ίδιος να αποφασίσει αν θέλει να… υποβιβαστεί πάλι σε παίκτη με συμπληρωματικό ρόλο στη μεγάλη ομάδα που αποτελεί και την μεγάλη του αγάπη. Για να μην το κουράζω: μαθαίνω πως υπάρχει πιθανότητα να επιστρέψει ο Ανδρούτσος στον Ολυμπιακό αλλά κι ακόμη μεγαλύτερη πιθανότητα να πάνε προτάσεις από Γερμανία (και όχι μόνο) στον ΟΦΗ για την αγορά του!!

Για Τεττέη με το… καρμπόν Βαγιαννίδη / Ιωαννίδη

  Ο Γιάννης Αλαφούζος και κατά επέκταση ο Παναθηναϊκός, το έκανε με τον Γιώργο Βαγιαννίδη… Το έκανε με τον Φώτη Ιωαννίδη… Πάει να το κάνει τώρα και με τον Ανδρέα Τεττέη! Τι έκανε; Πρώτα εξαγόρασε τα υψηλά ποσοστά μεταπώλησης που είχαν κρατήσει η Ίντερ για τον «Βάγια» και ο Κομπότης για τον Ιωαννίδη και μετά προχώρησε σε… υπερήφανες πωλήσεις τους!   Για το 38% του Βαγιαννίδη το «τριφύλλι» είχε σκάσει περίπου 2.000.000 ευρώ. Τον πούλησε με 12.5 συν μπόνους στην Σπόρτινγκ έχοντας το 100% των δικαιωμάτων του. Για τον Ιωαννίδη ο Κομπότης είχε το 50% και σύμφωνα με την ελληνική πιάτσα agents ο Αλαφούζος του έδωσε τουλάχιστον 6.000.000 για να αποκτήσει το 100% του παίκτη. Πόσο τον πούλησε κι αυτόν στην Σπόρτινγκ; Στα 22.000.000 συν μπόνους!   Ο Παναθηναϊκός τον Γενάρη του 2026 πλειοδότησε του Big 4 και με 3.000.000 ευρώ πήρε τον Τεττέη από την Κηφισιά (το πακέτο με τον Παντελίδη ανέβασε το ποσό περίπου στα 3.5 εκατομμύρια). Ο ιδιοκτήτης της ομάδας των βορείων προαστίων όμως, κράτησε ποσοστό 30%. Πρόσφατα, όπως αποκάλυψε η στήλη, ο Αλαφούζος μετέφερε σε μεγάλο μανατζερικό Γραφείο του εξωτερικού που είχε ενδιαφερθεί να μάθει πόσο κοστολογείται ο Τεττέη, πως θα χρειαστεί 8ψηφιο ποσό με μπροστά τον αριθμό τέσσερα(4).

Τι σημαίνει αυτό; Πως αν δεν έχει εξαγοραστεί από τον Πρίτσα το 30% του Τεττέη τότε σε ενδεχόμενη πώληση του αν πάει στα 40 εκατομμύρια η Κηφισιά θα έχει λαμβάνειν 12 εκατομμύρια και σε transfer fee 30 εκατομμυρίων βάσει ποσοστού θα είναι να παίρνει 9.000.000 ευρώ.   Για τον Τεττέη που κάνει την διαφορά σε Ελλάδα & Ευρώπη για τον Παναθηναϊκό και καθιερώνεται στην Εθνική, ήδη υπάρχει ενδιαφέρον από ευρωπαϊκές ομάδες διαφόρων πρωταθλημάτων. Και σύμφωνα με την διεθνή πιάτσα agents προσεχώς μπορεί να φέρει πρόταση 20-25 εκατομμυρίων. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, για να έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος και κυρίως για να έχει αυτός τον πρώτο λόγο και στο τάιμινγκ και στο ποσό ενός τέτοιου deal, θα εξαγοράσει προσεχώς το 30% του παίκτη από την Κηφισιά.

Για να τον διαπραγματευτεί έχοντας το 100% του Τεττέη, όπως δηλαδή έκανε και στις περιπτώσεις των Ιωαννίδη / Βαγιαννίδη. Άλλωστε ο Αλαφούζος… σκορπάει γενικότερα χρήματα ενώ και με τον Πρίτσα έχει πολύ καλή σχέση –υπάρχει άλλωστε και ο… Κοτσόλης να συνδέει τις δυο ομάδες– άρα αργά ή γρήγορα θα υπάρξει done deal. Πιθανότατα σε extra large ποσό…