Αγγελίες με εκατοντάδες αιτήσεις, συνεντεύξεις χωρίς συνέχεια και αυτοματοποιημένα συστήματα επιλογής που απορρίπτουν υποψηφίους πριν καν διαβαστεί το βιογραφικό τους. Αυτή είναι η καθημερινότητα της σύγχρονης αγοράς εργασίας, η οποία γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστική, απρόσωπη και απρόβλεπτη. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όπου οι παραδοσιακές μέθοδοι αναζήτησης εργασίας συχνά αποτυγχάνουν, όλο και περισσότεροι άνθρωποι –κυρίως νέοι– στρέφονται σε απρόσμενες λύσεις: τις εφαρμογές γνωριμιών.

Από το LinkedIn στο Tinder

Το LinkedIn παραμένει τυπικά το βασικό εργαλείο επαγγελματικής δικτύωσης. Για πολλούς, όμως, έχει μετατραπεί σε έναν χώρο υπερβολικής αυτοπροβολής, τυποποιημένων μηνυμάτων και… σιωπής. Συνδέσεις που δεν οδηγούν πουθενά, μηνύματα που μένουν αναπάντητα και ένας έντονος, συχνά εξουθενωτικός ανταγωνισμός.

Αντίθετα, εφαρμογές όπως το Tinder, το Hinge, το Grindr και το Bumble χρησιμοποιούνται πλέον όχι μόνο για ραντεβού, αλλά και για επαγγελματικές γνωριμίες.

Το φαινόμενο μπορεί να ακούγεται παράδοξο, όμως για πολλούς αντανακλά μια απλή πραγματικότητα: όταν οι επίσημες πόρτες κλείνουν, οι ανεπίσημες γίνονται πιο ελκυστικές.

Η ανθρώπινη επαφή ως συγκριτικό πλεονέκτημα

Η εργασιακή ανασφάλεια δεν αφορά μόνο τους ανέργους. Κακοπληρωμένες θέσεις, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, burnout και έλλειψη προοπτικής χαρακτηρίζουν και όσους εργάζονται. Για τους νεότερους, ειδικά, η είσοδος στην αγορά εργασίας μοιάζει με λαβύρινθο: «junior» θέσεις με απαιτήσεις πολυετούς εμπειρίας και αλγοριθμικά φίλτρα που απορρίπτουν αιτήσεις με βάση λέξεις-κλειδιά.

Το αποτέλεσμα είναι ένα έντονο αίσθημα αορατότητας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το networking αποκτά καθοριστική σημασία – συχνά μεγαλύτερη από τα ίδια τα προσόντα.

Οι εφαρμογές γνωριμιών προσφέρουν κάτι που λείπει από την αγορά εργασίας: άμεση ανταπόκριση. Ένα match σημαίνει αμοιβαία επιλογή. Και αυτό, ακόμη κι αν δεν είναι ρομαντικό, δημιουργεί ένα πρώτο επίπεδο ενδιαφέροντος και επικοινωνίας.

Όταν το προφίλ γίνεται επαγγελματικό εργαλείο

Κάποιοι χρήστες δηλώνουν ανοιχτά στα προφίλ τους ότι αναζητούν επαγγελματικές γνωριμίες. Άλλοι το κάνουν πιο διακριτικά: τίτλοι εργασίας, εταιρείες, κλάδοι, φιλοδοξίες. Το σίγουρο είναι ότι το φαινόμενο δεν είναι περιθωριακό.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύει το Bloomberg, το 1/3 των χρηστών επαναχρησιμοποιεί τα προφίλ του σε Tinder, Grindr και Bumble για τη δημιουργία επαγγελματικών συνδέσεων.

Όρια, ρίσκα και ηθικά διλήμματα

Η πρακτική αυτή, ωστόσο, δεν στερείται προβλημάτων. Πού τελειώνει η δικτύωση και πού αρχίζει η εκμετάλλευση; Υπάρχει ο κίνδυνος κάποιος να νιώσει ότι παραπλανήθηκε, πιστεύοντας πως πρόκειται για ρομαντικό ενδιαφέρον.

Παράλληλα, η χρήση dating apps για επαγγελματικούς σκοπούς μπορεί να ενισχύσει ανισότητες. Όσοι ταιριάζουν περισσότερο στα κυρίαρχα πρότυπα εμφάνισης ή κοινωνικότητας αποκτούν πλεονέκτημα. Έτσι, η εργασία –που θεωρητικά βασίζεται σε δεξιότητες– περνά μέσα από φίλτρα ελκυστικότητας και προσωπικής χημείας.

Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος σύγχυσης ρόλων: μια επαγγελματική γνωριμία που ξεκινά σε περιβάλλον dating μπορεί να δημιουργήσει αμηχανία ή πίεση, αν οι προσδοκίες των δύο πλευρών δεν συμπίπτουν.

Σύμπτωμα ενός συστήματος που δεν λειτουργεί

Για αρκετούς, η εύρεση εργασίας μέσω εφαρμογών γνωριμιών αποδίδει. Υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων που βρήκαν συνέντευξη, συνεργασία ή ακόμη και μόνιμη δουλειά μέσα από ένα match. Για άλλους, όμως, αποτελεί απλώς ακόμη μία ψυχοφθόρα προσπάθεια σε έναν ήδη κορεσμένο ψηφιακό κόσμο.

Το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι στρέφονται στα dating apps για να βρουν δουλειά δεν είναι μόνο ένδειξη ευρηματικότητας. Είναι και σύμπτωμα ενός συστήματος εύρεσης εργασίας που δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε.

Διαβάστε ακόμη: