Οι διεθνείς επενδυτές ομολόγων αρχίζουν να βλέπουν ορισμένες αναδυόμενες αγορές ως πιο ασφαλείς ακόμη και από πολύ πλουσιότερες ανεπτυγμένες χώρες – μια ουσιαστική μετατόπιση που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την επόμενη φάση υπεραπόδοσης των αναδυόμενων ομολόγων.

Η τάση φαίνεται καθαρά σε κρατικούς και εταιρικούς τίτλους χωρών με αξιολόγηση AA, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, η Ταϊβάν, η Νότια Κορέα και η Τσεχία. Τα ομόλογά τους έφεραν φέτος υψηλότερες συνολικές αποδόσεις από αντίστοιχα ανεπτυγμένων οικονομιών με ίδια βαθμίδα, τόσο σε δολάρια όσο και σε τοπικά νομίσματα. Σε κάποιες περιπτώσεις, το κόστος δανεισμού τους σε δολάριο πλησιάζει επίπεδα των ΗΠΑ, που θεωρούνταν επί δεκαετίες το απόλυτο «ασφαλές καταφύγιο». Και δεν πρόκειται μόνο για τις κορυφαίες αξιολογήσεις: υπάρχουν ενδείξεις ότι η σύγκλιση κινδύνου αγγίζει και χώρες χαμηλότερης πιστοληπτικής βαθμίδας.

Η υπεραπόδοση αυτή οφείλεται κυρίως στη βελτίωση των μακροοικονομικών θεμελίων σε μεγάλο μέρος του αναπτυσσόμενου κόσμου: περιορισμός χρέους, αποκλιμάκωση πληθωρισμού, ενίσχυση ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών. Αλλά ταυτόχρονα τροφοδοτείται από τη δημοσιονομική οπισθοχώρηση στις χώρες του G7, όπου οι λόγοι χρέους προς ΑΕΠ αναμένεται να αυξάνονται επί χρόνια, διαβρώνοντας σταδιακά το «κύρος» τους ως ασφαλών εκδοτών.

Όπως λέει χαρακτηριστικά διαχειριστής κεφαλαίων, όποιος αναζητά σήμερα δημοσιονομική πειθαρχία και «ορθόδοξη» πολιτική, τη βρίσκει πιο εύκολα στις αναδυόμενες αγορές παρά στις ανεπτυγμένες. Η μεταστροφή φαίνεται και στους αριθμούς: το 2025 οδηγείται να γίνει η καλύτερη χρονιά για τα αναδυόμενα ομόλογα από την προ-πανδημική περίοδο. Στα κρατικά ομόλογα σε δολάριο, το ασφάλιστρο που ζητούν οι επενδυτές έναντι των αμερικανικών Treasuries είναι το χαμηλότερο επταετίας, ενώ για εκδότες AA έχει πέσει σε ιστορικά χαμηλά. Από τα τέλη του 2024, οι αποδόσεις των ομολόγων σε τοπικό νόμισμα είναι κατά μέσο όρο χαμηλότερες από τις αμερικανικές, με χώρες όπως η Κίνα, η Ταϊλάνδη, η Μαλαισία και η Λιθουανία να δανείζονται εντός συνόρων φθηνότερα απ’ ό,τι οι ΗΠΑ.

Βέβαια, το σύμπαν των αναδυόμενων αγορών παραμένει ετερόκλητο και περιλαμβάνει εύθραυστους εκδότες -ιδίως σε Αφρική και Λατινική Αμερική- όπου το χρέος και η πολιτική αστάθεια είναι μόνιμοι κίνδυνοι. Μέρος της φετινής εικόνας ευνοήθηκε επίσης από την αδυναμία του δολαρίου, τα χαμηλότερα αμερικανικά επιτόκια, την αναβίωση του carry trade και τεχνικούς παράγοντες.

Παρ’ όλα αυτά, πολλοί επενδυτές υποστηρίζουν ότι η στροφή δεν είναι μόνο κυνηγητό απόδοσης: τα θεμελιώδη των αναδυόμενων οικονομιών «γυρίζουν» υπέρ τους, με χαμηλότερο πληθωρισμό από τις ανεπτυγμένες, υψηλότερα πραγματικά επιτόκια, πλεονάσματα στο εξωτερικό ισοζύγιο και σαφώς ισχυρότερη ανάπτυξη. Αντίθετα, στις ΗΠΑ -αλλά και σε άλλες μεγάλες ανεπτυγμένες οικονομίες- τα δημοσιονομικά μεγέθη επιδεινώνονται, με χρέος πάνω από το 100% του ΑΕΠ, έλλειμμα κοντά στο 6% και κόστος εξυπηρέτησης που ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σύγκλιση των spreads αναδυόμενων τίτλων προς τα Treasuries μοιάζει πλέον λιγότερο «παράδοξη» και περισσότερο αντανάκλαση μιας νέας πραγματικότητας στις αγορές ομολόγων.

Διαβάστε ακόμη: