Σε ομιλία του στην εκδήλωση της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ελλάδας, ο Νίκος Ανδρουλάκης μίλησε για την επαναφορά της 13ης σύνταξης, το νέο ΕΚΑΣ,το ξεπάγωμα των επικουρικών συντάξεων.
Ως κεντρικές προτεραιότητες για την επόμενη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης προσδιόρισε την επαναφορά της 13ης σύνταξης, το νέο ΕΚΑΣ, τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης συνταξιούχων, το ξεπάγωμα των επικουρικών συντάξεων, την άρση ανισοτήτων στις συντάξεις χηρείας και την αύξηση στις αναπηρικές συντάξεις.
Η ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής αναλυτικά:
Χαίρομαι πραγματικά που βρίσκομαι ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν μάθει να αγωνίζονται, στην εκδήλωση της Ανωτάτης Γενικής Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ελλάδας, ανάμεσα σε εξαιρετικούς φίλους.
Θέλω να ξεκινήσω με μια βαθιά πεποίθηση του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ ιστορικά πρεσβεύει ότι η σύνταξη δεν είναι επίδομα. Δεν είναι χάρη. Δεν είναι κυβερνητική γενναιοδωρία.
Είναι δικαίωμα. Είναι η ανταπόδοση των κόπων μιας ολόκληρης ζωής δουλειάς, εισφορών και προσφοράς στην κοινωνία. Και γι’ αυτό η αξιοπρεπής ζωή του συνταξιούχου δεν μπορεί να εξαρτάται κάθε χρόνο από το τι θα ανακοινώσει ο εκάστοτε Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.
Δεν μπορεί να εξαρτάται από ένα έκτακτο βοήθημα τον Νοέμβριο.Δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν περισσεύει κάτι από τα θηριώδη υπερπλεονάσματα που προκύπτουν από την ακρίβεια και τους έμμεσους φόρους, τους οποίους πληρώνει καθημερινά ο ελληνικός λαός.
Γι’ αυτόν τον λόγο, το ΠΑΣΟΚ το καλοκαίρι παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο 17 πολύ συγκεκριμένων θεσμικών παρεμβάσεων που αφορούν σε όλους τους συνταξιούχους.
Γιατί, φίλες και φίλοι, το ζήτημα αυτό είναι βαθιά χαραγμένο στην πολιτική ταυτότητα της παράταξής μας. Είναι αυτό που έλεγε κάποτε ο ιδρυτής μας «τα περήφανα γηρατειά». Σήμερα απευθύνομαι σε μια «περήφανη ώριμη νεολαία».
Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι το κοινωνικό κράτος έχει υποστεί πολύ μεγάλα χτυπήματα μετά την οικονομική κρίση. Για εμάς, όμως, δεν ήταν ποτέ το κοινωνικό κράτος μια υποσημείωση της οικονομικής πολιτικής. Είναι το κεντρικό ζητούμενο μιας δίκαιης κοινωνίας, που αντιμετωπίζει τις ανισότητες και δίνει χώρο για μια αξιοπρεπή ζωή για όλους του πολίτες.
Την περασμένη δεκαετία, ειδικά εσείς οι συνταξιούχοι περάσατε πολλά.Σηκώσατε δυσανάλογο βάρος των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης. Είδατε τις συντάξεις σας να μειώνονται.
Είδατε όρια ηλικίας να αυξάνονται.Είδατε δικαιώματα δεκαετιών να ανατρέπονται. Και την ίδια ώρα συμβάλατε σε κάτι πολύ σημαντικό: κρατήσατε όρθιες τις οικογένειές σας. Ποιος ξεχνάει ότι κληθήκατε να πληρώσετε λογαριασμούς. Να βοηθήσετε το άνεργο παιδί. Να βοηθήσετε το εγγόνι που σπούδαζε.
Να καλύψετε το ενοίκιο, όταν ο μισθός των παιδιών δεν έφτανε.Και θα περίμενε κανείς, οι κόποι, οι θυσίες, οι αδικίες, η προσφορά να αναγνωριστούν, μετά το πέρας των μνημονίων. Τι έγινε όμως;
Πρώτα η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου κατάργησε το ΕΚΑΣ που συνεχίζει ακόμη και σήμερα να είναι ζητούμενο. Η προσωπική διαφορά παραμένει σε ισχύ μέσα από κρυφά παραθυράκια. Οι επικουρικές παραμένουν παγωμένες. Η Εισφορά Αλληλεγγύης εξακολουθεί ακόμα να αφαιρεί κομμάτι των αυξήσεων. Η Νέα Δημοκρατία επί επτά χρόνια περνά κάτω από τον πήχη των αναγκών της κοινωνίας.
Ο Πρωθυπουργός δεσμεύθηκε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι θα καταργήσει τον νόμο Κατρούγκαλου. Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν σήμερα να λέει ο αγαπητός κ. Κωστής Χατζηδάκης ότι «εμείς λέμε λιγότερα για να κάνουμε περισσότερα»; Μα, δεσμεύτηκαν να κάνουν ένα πολύ μεγάλο βήμα: να καταργήσουν το νόμο Κατρούγκαλου. Και δεν το έκαναν. Άρα, μάλλον το αντίθετο ισχύει. Σας έταξαν πολλά και έκαναν πολύ λίγα.
Και πρέπει αυτά να τα θυμόμαστε για να αξιολογούμε και τη συνέπεια λόγων και έργων της κάθε παράταξης.
Δεν μπορούν να εξαντλούνται οι παρεμβάσεις της κυβερνητικής πολιτικής σε «μπαλώματα» και αποσπασματικά επιδόματα. Μόνο αυτά δεν μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή σας, να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια, το κόστος του καλαθιού στο στο σούπερ μάρκετ. Δεν πληρώνουν το ρεύμα. Δεν πληρώνουν τα φάρμακα. Οι αριθμοί είναι πια αμείλικτοι.
Οι συντάξεις μπορεί να αυξήθηκαν ονομαστικά, αλλά όταν τα τρόφιμα ακριβαίνουν, όταν η στέγη και το ενοίκιο γίνονται δυσβάσταχτα, όταν η ενέργεια είναι πάρα πολύ ακριβή, η πραγματική αγοραστική δύναμη υποχωρεί. Γι’ αυτό μιλώ για ονομαστικές αυξήσεις.Εμείς δεν ερχόμαστε να δώσουμε ένα ακόμα επίδομα.
Δεσμευόμαστε για μόνιμες θεσμικές παρεμβάσεις που θα αποκαταστήσουν το εισόδημα των συνταξιούχων.Θα σταθώ σε τέσσερις καθαρές δεσμεύσεις.
Πρώτον: Επαναφορά της 13ης σύνταξης. Για την οποία έγινε ένα πολύ μεγάλο debate τους τελευταίους μήνες. Ποια είναι η δέσμευσή μας; Κοστολογημένη και χρονικά καθορισμένη. Να επαναφέρουμε σταδιακά τη 13η σύνταξη για όλους τους συνταξιούχους. Όχι ως έκτακτο βοήθημα. Αλλά ως σύνταξη.
Σε πρώτη φάση από το 2027, με πρόσθετο κόστος 420 εκατομμυρίων ευρώ. Και στον τρίτο χρόνο της θητείας μας, με την ολοκλήρωση της παρέμβασης, με επιπλέον κόστος 840 εκατομμυρίων ευρώ. Λέμε λοιπόν τι θα κάνουμε, πότε θα το κάνουμε και πόσο κοστίζει. Αυτό σημαίνει σοβαρές και αξιόπιστες δεσμεύσεις. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι, που έχουν αναγάγει την αναξιοπιστία σε επιστήμη, σε επάγγελμα.
Έταζαν 13η σύνταξη το 2023, αλλά ξαφνικά, σε καλύτερες δημοσιονομικές συνθήκες, που την προτείνει το ΠΑΣΟΚ, τη θεωρούν «λαϊκισμό».
Στις αρχές Οκτωβρίου έλεγαν ότι δημοσιονομικά «δεν μπορούμε να δώσουμε 13η σύνταξη». Και τέλος Οκτωβρίου, μετά τις δημοσκοπήσεις, δεσμεύονται και λένε ότι πιθανό να δώσουν και αυτοί τη 13η σύνταξη.
Τα λέω αυτά για να αξιολογήσετε τη συνέπεια και της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των υπόλοιπων κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο σας. Και μιλώ για τα κόμματα τα κυβερνητικά.
Δεύτερον: νέο ΕΚΑΣ.
Η κατάργηση του ΕΚΑΣ ήταν μια βαθιά κοινωνική πληγή. Γιατί το ΕΚΑΣ αφορούσε τον πιο αδύναμο, τον χαμηλοσυνταξιούχο. Τον άνθρωπο που αναγκάζεται να διαλέξει ποια ανάγκη θα πληρώσει. Τον άνθρωπο που βρίσκεται σε πολύ μεγάλη αδυναμία.
Γι’ αυτό δεσμευόμαστε: Νέο ΕΚΑΣ, με σύγχρονα κοινωνικά κριτήρια. Για περίπου 380.000 χαμηλοσυνταξιούχους, με ατομική σύνταξη έως 550 ευρώ ή έως 800 ευρώ για ζευγάρι συνταξιούχων. Η ενίσχυση θα ανέρχεται από 50 έως 180 ευρώ κάθε μήνα.
Αυτό είναι το νέο ΕΚΑΣ που δεσμεύεται το ΠΑΣΟΚ να κάνει πράξη.Αυτό σημαίνει κοινωνικό κράτος για όλους τους πολίτες.
Τρίτον: Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων.
Υπάρχει ένα παράλογο που πρέπει να τελειώσει το γρηγορότερο δυνατόν. Ανακοινώνει η κυβέρνηση αύξηση στη σύνταξη. Και ο συνταξιούχος περιμένει να τη δει στην τσέπη του. Και ξαφνικά περνά σε άλλο κλιμάκιο της Εισφοράς Αλληλεγγύης και ένα μέρος της αύξησης εξανεμίζεται. Σου δίνουν από τη μία τσέπη και σου παίρνουν από την άλλη. Αυτό δεν είναι πραγματική αύξηση. Είναι εξαπάτηση.
Γι’ αυτό δεσμευόμαστε για σταδιακή αναμόρφωση της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων με μείωση της επιβάρυνσης την πρώτη χρονιά της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ κατά 20% και ο στόχος είναι η περαιτέρω μείωσή της τα επόμενα χρόνια . Όταν λέμε ότι αυξάνεται η σύνταξη, η αύξηση πρέπει να φτάνει στον συνταξιούχο. Όχι να εξαφανίζεται μέσα σε κρατήσεις και κλιμάκια.
Και έρχομαι στην τέταρτη δέσμευση: Την προσωπική διαφορά.
Η Νέα Δημοκρατία έλεγε επί χρόνια: «Θα καταργήσουμε την προσωπική διαφορά». Ωραία. Έφτασε η ώρα.
Και τι ανακαλύπτουμε;
Ότι για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους, μπορεί να καταργείται η προσωπική διαφορά στα λόγια, αλλά διατηρούνται οι συνέπειές της στην πράξη. Πώς; Δεν υπολογίζουν την αύξηση πάνω σε ολόκληρο το ποσό που παίρνει ο συνταξιούχος. Βγάζουν έξω την προσωπική διαφορά και υπολογίζουν την αύξηση στο υπόλοιπο ποσό. Είναι αυτό πραγματική κατάργηση; Όχι, είναι πολιτική κοροϊδία. Γιατί με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται και πάλι συνταξιούχοι δύο ταχυτήτων. Άνθρωποι με την ίδια συνταξιοδοτική διαδρομή να παίρνουν διαφορετικές πραγματικές αυξήσεις.
Είναι αδικία και δεν πρέπει να συνεχιστεί.Εμείς λοιπόν λέμε κάτι απολύτως καθαρό: Πλήρης κατάργηση της προσωπικής διαφοράς σημαίνει πλήρης κατάργηση των συνεπειών της. Χωρίς αστερίσκους. Χωρίς ναι μεν αλλά. Χωρίς λογιστικά τεχνάσματα. Και αυτός δεν είναι ο μοναδικός εμπαιγμός των συνταξιούχων από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Θυμηθείτε τις συντάξεις χηρείας. Όταν εμείς το λέγαμε, μας έλεγαν: «ελάτε τώρα, λεφτόδεντρα». Και όταν η κοινωνική πίεση έγινε πολύ μεγάλη, αναγκάστηκαν να κινηθούν. Και πάλι όμως άφησαν εκτός της ρύθμισης τους συνταξιούχους λόγω χηρείας που έλαβαν σύνταξη πριν το Μάιο του 2016.
Το ίδιο βλέπουμε σε πολλά θέματα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Για παράδειγμα, με τις 120 δόσεις. Και αυτό ήταν… «λαϊκισμός» και «μέτρο που δεν… χρειαζόταν». Και τελικά φέρνουν το μέτρο που πρότεινε το ΠΑΣΟΚ από το 2022, αλλά το φέρνουν για λίγους και όχι για όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη.
Πρώτα λένε ότι δεν γίνεται. Μετά λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Ύστερα λένε ότι η πρόταση είναι ανεύθυνη. Και στο τέλος, υπό την πίεσή σας, καθώς υπάρχουν πολλά καθημερινά προβλήματα, υιοθετούν ένα μικρό κομμάτι αυτού που προτείνουμε ως κυβερνητική πρωτοβουλία, που όμως πριν κατήγγελλαν ως λαϊκισμό.
Αυτή δεν είναι κοινωνική πολιτική με σχέδιο. Είναι πολιτική με το βλέμμα στις δημοσκοπήσει και πρέπει να αλλάξει. Φίλες και φίλοι,
Το ΠΑΣΟΚ έχει αποδείξει την αξιοπιστία του. Και οι προτάσεις μας δεν σταματούν εδώ. Το σχέδιό μας προβλέπει ξεπάγωμα των επικουρικών συντάξεων ύστερα από δεκαπέντε χρόνια.
Δεσμευόμαστε επίσης να βελτιώσουμε τα ποσοστά αναπλήρωσης για τα πολλά χρόνια ασφάλισης.
Να θεσπίσουμε επιτέλους αναλογική σύνταξη, ώστε καμία ημέρα εργασίας και καμία εισφορά να μην πηγαίνει χαμένη.
Να αποκαταστήσουμε αδικίες στις αναπηρικές συντάξεις, με τη χορήγηση πλήρους εθνικής σύνταξης στους συνταξιούχους αναπηρίας με 67% και είκοσι έτη ασφάλισης. Αυτό σημαίνει 112 ευρώ αύξηση στις αναπηρικές συντάξεις. Να προστατεύσουμε ουσιαστικά τις συντάξεις χηρείας.
Να αντιμετωπίσουμε τις αδικίες που εξακολουθούν να υφίστανται οι αγρότες του πρώην ΟΓΑ. Όλα αυτά είναι το δικό μας σχέδιο. Είναι η δική μας πολιτική επιλογή. Τί δείχνει αυτή η επιλογή; Τι κοινωνία θέλουμε.
Μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος, όταν τελειώσει τον εργασιακό του βίο, θεωρείται κόστος; Θεωρείται βάρος; Ή μια κοινωνία που αναγνωρίζει τον αγώνα του, τον κόπο του, την προσφορά του και του εγγυάται αξιοπρεπή ζωή; Εμείς έχουμε απαντήσει.
Θέλουμε μια σχέση δικαιωμάτων, αξιοπρέπειας και σεβασμού. Γιατί αυτή είναι η ουσία της προοδευτικής αντίληψης: ο άνθρωπος δεν χάνει τη θέση του στην κοινωνία επειδή βγήκε από την αγορά εργασίας.
Σήμερα, η κοινωνία μας χρειάζεται πραγματικά, και για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και για λόγους ανισοτήτων και για λόγους του δημογραφικού κινδύνου, ισχυρό κοινωνικό κράτος.
Ένα δημόσιο σύστημα υγείας που να μην αναγκάζει τον συνταξιούχο να ξοδεύει τη μισή του σύνταξη για ιδιωτικές δαπάνες υγείας.
Ένα κράτος που ελέγχει την ακρίβεια και βάζει κανόνες στην αγορά.Που προστατεύει την πρώτη κατοικία. Που ρυθμίζει ουσιαστικά το ιδιωτικό χρέος. Που δημιουργεί πλαίσιο δίκαιης φορολόγησης.
Ένα κράτος που δεν στέκεται αμέτοχο μπροστά στα ολιγοπώλια των ισχυρών στην ενέργεια, στις τράπεζες, στα τρόφιμα και στην υγεία.Φίλες και φίλοι,
Η κοινωνική δικαιοσύνη δεν οικοδομείται με συνθήματα. Εδραιώνεται με πολιτικές επιλογές. Κάθε επιλογή μας είναι ο χαρακτήρας και η ιδεολογία μας. Με συγκεκριμένες προτεραιότητες και στοχεύσεις. Με πόρους. Και με πολιτική βούληση.
Αυτή είναι η δική μας δέσμευση: να ξανακάνουμε το κοινωνικό κράτος δύναμη ασφάλειας για κάθε πολίτη, όπου και αν κατοικεί, σε κάθε γωνιά της χώρας, να κάνουμε τη σύνταξη ξανά εγγύηση αξιοπρέπειας και όχι άσκηση επιβίωσης και να οικοδομήσουμε μια πολιτεία που δεν θα θυμάται τις ανάγκες των πολιτών μόνο προεκλογικά, αλλά θα στέκεται δίπλα σας με μόνιμους θεσμούς που διασφαλίζουν ένα βιοτικό επίπεδο αντάξιο των προσδοκιών όλων των Ελλήνων.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι καλή επιτυχία στην εκδήλωσή σας. Άλλωστε, τους «ώριμους νεολαίους» τους ξέρω πάρα πολλά χρόνια. Τους αγαπώ και τους εκτιμώ ιδιαίτερα.
