Από την «Γκουέρνικα» του Πάμπλο Πικάσο και τα «Νούφαρα» του Κλοντ Μονέ μέχρι την «Έναστρη Νύχτα» του Βαν Γκογκ και τη «Μόνα Λίζα» του Λεονάρντο ντα Βίντσι, 60 κορυφαίοι ειδικοί επέλεξαν τους πίνακες που αξίζει να αντικρίσει κανείς από κοντά τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του.
Ποιοι είναι οι σημαντικότεροι πίνακες ζωγραφικής στον κόσμο και ποια έργα αξίζει να δει κάποιος τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του; Σε αυτό το ερώτημα θέλησε να απαντήσει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro, απευθυνόμενη σε 60 ανθρώπους που γνωρίζουν όσο λίγοι την ιστορία και τα μυστικά της τέχνης.

Διευθυντές μεγάλων μουσείων, επιμελητές, ιστορικοί τέχνης, καθηγητές πανεπιστημίων, γκαλερίστες και ειδικοί διεθνών οίκων δημοπρασιών κλήθηκαν να επιλέξουν τα πέντε έργα που θεωρούν σημαντικότερα. Κάθε επιλογή βαθμολογήθηκε ανάλογα με τη θέση της, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή κατάταξη 93 αριστουργημάτων από διαφορετικές εποχές.
Στην κορυφή βρέθηκε η «Γκουέρνικα» του Πάμπλο Πικάσο, ενώ ιδιαίτερη έκπληξη προκαλεί η θέση της περίφημης «Μόνα Λίζα», η οποία κατατάχθηκε μόλις 57η.

Η λίστα περιλαμβάνει έργα της Αναγέννησης, του ρομαντισμού, του ιμπρεσιονισμού και της σύγχρονης τέχνης, προσφέροντας παράλληλα έναν μοναδικό οδηγό για τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου.
Αναλυτικά οι 93 πίνακες που αξίζει να δει κανείς μία φορά στη ζωή του:
- «Γκουέρνικα», Πάμπλο Πικάσο – Μουσείο Reina Sofía, Μαδρίτη.
- «Πολύπτυχο του Ίζενχαϊμ», Ματίας Γκρίνεβαλντ – Μουσείο Unterlinden, Κολμάρ.
- «Νούφαρα», Κλοντ Μονέ – Μουσείο Οραντζερί, Παρίσι.
- «Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν», Πάμπλο Πικάσο – MoMA, Νέα Υόρκη.
- «Η Σχεδία της Μέδουσας», Τεοντόρ Ζερικό – Λούβρο, Παρίσι.
- Οι τοιχογραφίες του Παρεκκλησίου Σκροβένι, Τζότο – Πάντοβα, Ιταλία.
- «Η Λατρεία του Μυστικού Αμνού», αδελφοί Βαν Άικ – Καθεδρικός Αγίου Βάβωνα, Γάνδη.
- «Η οροφή της Καπέλα Σιξτίνα», Μιχαήλ Άγγελος – Βατικανό.
- «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων», Ιερώνυμος Μπος – Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη.
- «Η Γέννηση της Αφροδίτης», Σάντρο Μποτιτσέλι – Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία.
- «Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι», Γιοχάνες Βερμέερ – Mauritshuis, Χάγη.
- «Η Νυχτερινή Περίπολος», Ρέμπραντ – Rijksmuseum, Άμστερνταμ.
- «Οι Δύο Φρίντες», Φρίντα Κάλο – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Πόλη του Μεξικού.
- «Η Άνοιξη», Σάντρο Μποτιτσέλι – Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία.
- «Η Κραυγή», Έντβαρτ Μουνκ – Εθνικό Μουσείο, Όσλο.
- «Ο Θρήνος για τον Νεκρό Χριστό», Αντρέα Μαντένια – Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο.
- «Ένα Κυριακάτικο Απόγευμα στο Νησί της Γκραντ Ζατ», Ζορζ Σερά – Art Institute of Chicago.
- «Ο Μυστικός Δείπνος», Λεονάρντο ντα Βίντσι – Santa Maria delle Grazie, Μιλάνο.
- «Annunciata», Αντονέλλο ντα Μεσσίνα – Palazzo Abatellis, Παλέρμο.
- «Η Κυρία με την Ερμίνα», Λεονάρντο ντα Βίντσι – Μουσείο Τσαρτορίσκι, Κρακοβία.
- «Η Μάχη του Σαν Ρομάνο», Πάολο Ουτσέλο – Λονδίνο, Παρίσι και Φλωρεντία.
- «Ο Οδοιπόρος πάνω από τη Θάλασσα της Ομίχλης», Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ – Kunsthalle, Αμβούργο.
- «Εντύπωση, Ανατολή του Ηλίου», Κλοντ Μονέ – Μουσείο Marmottan Monet, Παρίσι.
- «Το Μπλε Δωμάτιο», Σουζάν Βαλαντόν – Κέντρο Πομπιντού, Παρίσι.
- «Το Πορτρέτο των Αρνολφίνι», Γιαν βαν Άικ – Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.
- «Ο Γάμος στην Κανά», Πάολο Βερονέζε – Λούβρο, Παρίσι.
- «Πορτρέτο της Κόμισσας ντ’ Οσονβίλ», Ζαν-Ωγκύστ-Ντομινίκ Ενγκρ – Συλλογή Frick, Νέα Υόρκη.
- «Πορτρέτο του Μπαλντασάρε Καστιλιόνε», Ραφαήλ – Λούβρο, Παρίσι.
- «Ο Αποκεφαλισμός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή», Καραβάτζο – Βαλέτα, Μάλτα.
- «Madonna del Parto», Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα – Μοντέρκι, Ιταλία.
- «Ο Νεαρός Ζητιάνος», Μπαρτολομέ Εστεμπάν Μουρίγιο – Λούβρο, Παρίσι.
- «Οι Πλανόδιοι», Μαρκ Σαγκάλ – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Σερέ.
- «Το Καλοκαίρι», Πιερ Μπονάρ – Ίδρυμα Μαέγκ, Γαλλία.
- «Camera degli Sposi», Αντρέα Μαντένια – Δουκικό Μέγαρο, Μάντοβα.
- «Αυτοπροσωπογραφία με Περιδέραιο από Αγκάθια και Κολιμπρί», Φρίντα Κάλο – Harry Ransom Center, Όστιν.
- «Λευκό Τετράγωνο σε Λευκό Φόντο», Καζιμίρ Μάλεβιτς – MoMA, Νέα Υόρκη.
- «Ιουδήθ», Βαλαντέν ντε Μπουλόν – Τουλούζη, Γαλλία.
- «Καλάθι με Λουλούδια», Σεραφίν του Σανλίς – Μουσείο Anatole Jakovsky, Νίκαια.
- «Trittico dei Frari», Τζοβάνι Μπελίνι – Βενετία.
- «Η Ελευθερία Οδηγεί τον Λαό», Ευγένιος Ντελακρουά – Λούβρο, Παρίσι.
- «Bed», Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ – MoMA, Νέα Υόρκη.
- «Η Αναγνώστρια», Ζαν-Ζακ Ανέρ – Μουσείο Ορσέ, Παρίσι.
- «Ο Δίας και η Σεμέλη», Γκιστάβ Μορό – Μουσείο Γκιστάβ Μορό, Παρίσι.
- «Η Επιστροφή του Άσωτου Υιού», Ρέμπραντ – Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη.
- «Las Viejas», Φρανθίσκο Γκόγια – Μουσείο Καλών Τεχνών, Λιλ.
- «Ο Ευαγγελισμός», Φρα Αντζέλικο – Πράδο, Μαδρίτη.
- «Νεκρή Φύση με Ρόδια», Ανρί Ματίς – Μουσείο Ματίς, Νίκαια.
- «Η Αποκαθήλωση», Ρόχιερ φαν ντερ Βέιντεν – Πράδο, Μαδρίτη.
- «Η Μαστίγωση του Χριστού στον Κίονα», Καραβάτζο – Μουσείο Καλών Τεχνών, Ρουέν.
- «Η Αρπαγή του Γανυμήδη», Ρέμπραντ – Gemäldegalerie, Δρέσδη.
- «Ο Αυτοκράτορας Αύγουστος και η Σίβυλλα του Τίβουρ», Κόνραντ Βιτς – Μουσείο Καλών Τεχνών, Ντιζόν.
- «Το Συμπόσιο του Βαλτάσαρ», Ρέμπραντ – Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.
- «Το Νεογέννητο», Ζορζ ντε Λα Τουρ – Μουσείο Καλών Τεχνών, Ρεν.
- «Ο Κρόνος Καταβροχθίζει τον Γιο του», Φρανθίσκο Γκόγια – Πράδο, Μαδρίτη.
- «Η Φυγή του Βασιλιά Γκράντλον», Εβαρίστ Λουμινέ – Μουσείο Καλών Τεχνών, Καμπέρ.
- «Πορτρέτο του Έρασμου», Χανς Χόλμπαϊν ο Νεότερος – Kunstmuseum, Βασιλεία.
- «Μόνα Λίζα» ή «Τζοκόντα», Λεονάρντο ντα Βίντσι – Λούβρο, Παρίσι.
- «Η Εκτέλεση της Λαίδης Τζέιν Γκρέι», Πολ Ντελαρός – Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.
- «Πορτοκαλί, Κόκκινο, Κίτρινο», Μαρκ Ρόθκο – Ιδιωτική συλλογή.
- «Πορτρέτο του Πάπα Ιννοκέντιου Ι΄», Ντιέγκο Βελάθκεθ – Πινακοθήκη Ντόρια-Παμφίλι, Ρώμη.
- «IKB 3, Μπλε Μονόχρωμο», Υβ Κλάιν – Μουσείο Τεχνών, Νάντη.
- «Η Παναγία και το Βρέφος Περιστοιχισμένοι από Αγγέλους», Ζαν Φουκέ – Μουσείο Καλών Τεχνών, Αμβέρσα.
- «Ο Χριστός Περιστοιχισμένος από Αγγέλους», Χανς Μέμλινγκ – Μουσείο Καλών Τεχνών, Αμβέρσα.
- «Αυτοπροσωπογραφία ως Αλληγορία της Ζωγραφικής», Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι – Βασιλική Συλλογή, Ουίνδσορ.
- «Η Κοίμηση της Θεοτόκου», Καραβάτζο – Λούβρο, Παρίσι.
- «Πιετά», Τιτσιάνο – Gallerie dell’Accademia, Βενετία.
- «Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής στην Έρημο», Ζορζ ντε Λα Τουρ – Μουσείο Georges de La Tour, Vic-sur-Seille.
- «Η Έναστρη Νύχτα», Βίνσεντ βαν Γκογκ – MoMA, Νέα Υόρκη.
- «Ο Κίτρινος Χριστός», Πολ Γκογκέν – Buffalo AKG Art Museum, Μπάφαλο.
- «Αυτοπροσωπογραφία με τον Κίτρινο Χριστό», Πολ Γκογκέν – Μουσείο Ορσέ, Παρίσι.
- «Η Μαστίγωση του Χριστού», Καραβάτζο – Μουσείο Καποντιμόντε, Νάπολη.
- «Άποψη του Ντελφτ», Γιοχάνες Βερμέερ – Mauritshuis, Χάγη.
- «Αυτοπροσωπογραφία», Άλμπρεχτ Ντύρερ – Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο.
- «Η Κηδεία της Μόνα Λίζα», Γιαν Πεϊ-Μινγκ – Λούβρο Άμπου Ντάμπι.
- «Ηλιοτρόπια», Βίνσεντ βαν Γκογκ – Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.
- «Η Οπτασία», Γκιστάβ Μορό – Μουσείο Ορσέ, Παρίσι.
- «Το Φιλί», Φραντσέσκο Αγιέζ – Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο.
- «Περίπατος στην Ακροθαλασσιά», Χοακίν Σορόγια – Μουσείο Σορόγια, Μαδρίτη.
- «Ο Μυστικός Δείπνος», Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς – Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο.
- «Η Κλήση του Αγίου Ματθαίου», Καραβάτζο – San Luigi dei Francesi, Ρώμη.
- «Δύο Γυναίκες Τρέχουν στην Παραλία», Πάμπλο Πικάσο – Μουσείο Πικάσο, Παρίσι.
- «Ο Δίας και η Ιώ», Κορρέτζο – Kunsthistorisches Museum, Βιέννη.
- «Η Γιαπωνέζα στο Λουτρό», Τζέιμς Τισό – Μουσείο Καλών Τεχνών, Ντιζόν.
- «Το Τουρκικό Λουτρό», Ζαν-Ωγκύστ-Ντομινίκ Ενγκρ – Λούβρο, Παρίσι.
- «Η Αρπαγή της Ελένης», Γκουίντο Ρένι – Λούβρο, Παρίσι.
- «Vanitas», Φιλίπ ντε Σαμπαίν – Μουσείο Tessé, Λε Μαν.
- «Η Χλωρίς και ο Ζέφυρος», Γουιλιάμ Μπουγκερό – Μουσείο Καλών Τεχνών, Μυλούζ.
- «Πορτρέτο της Αντέλε Μπλοχ-Μπάουερ», Γκούσταβ Κλιμτ – Neue Galerie, Νέα Υόρκη.
- «Πορτρέτο του Φρυμάνς Μπις με Πολιτική Περιβολή», Ανρί Ρουσό – Μουσείο Anatole Jakovsky, Νίκαια.
- «Et in Arcadia Ego», Νικολά Πουσέν – Λούβρο, Παρίσι.
- «Ο Θάνατος του Μαρά», Ζακ-Λουί Νταβίντ – Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών, Βρυξέλλες.
- «Η Μαστίγωση του Χριστού», Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα – Εθνική Πινακοθήκη των Μάρκε, Ουρμπίνο.
- «L’Alsace. Elle attend», Ζαν-Ζακ Ανέρ – Μουσείο Ζαν-Ζακ Ανέρ, Παρίσι.
Η κατάταξη αποτελεί μια ξεχωριστή περιήγηση σε αιώνες καλλιτεχνικής δημιουργίας, από τα αριστουργήματα της Αναγέννησης μέχρι τη μοντέρνα ζωγραφική. Παράλληλα, αποδεικνύει ότι η αξία ενός έργου δεν ταυτίζεται πάντα με την αναγνωρισιμότητά του.
Άλλωστε, κάθε πίνακας αφηγείται μια διαφορετική ιστορία και κάθε μουσείο προσφέρει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε έναν κόσμο που δεν μπορεί να χωρέσει σε μια φωτογραφία ή μια οθόνη.
