Τη δραματική έκταση του δημογραφικού προβλήματος στην ελληνική περιφέρεια αποτυπώνει η εικόνα στις Αμυγδαλιές Γρεβενών, ένα χωριό όπου η τελευταία γέννηση παιδιού καταγράφηκε πριν από τουλάχιστον 15 χρόνια.
Ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ σήμερα ο νεότερος κάτοικος που έχει απομείνει στο χωριό είναι μόλις 17 ετών. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους κατοίκους είναι άνω των 70.
Το 2001 οι Αμυγδαλιές είχαν διπλάσιο πληθυσμό από τον σημερινό. Κάποτε, μάλιστα, στο χωριό ζούσαν περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι και το δημοτικό σχολείο αριθμούσε 220 μαθητές. Σήμερα, τον χειμώνα, οι μόνιμοι κάτοικοι έχουν περιοριστεί περίπου στους 220.
Το σχολείο χωρίς παιδιά
Η εικόνα του παλιού σχολείου είναι ενδεικτική της ερήμωσης. Η παιδική χαρά παραμένει στην αυλή, αλλά μαθητές δεν υπάρχουν πλέον, ενώ το κτίριο έχει υποστεί και βανδαλισμούς.
Ο Αργύρης Καραλιόλιος, πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Αμυγδαλιών και τελευταίος δάσκαλος του χωριού, περιγράφει μια κατάσταση που επιδεινώθηκε ιδιαίτερα μετά την περίοδο των μνημονίων. Όπως αναφέρει, η τελευταία γέννηση έγινε πριν από τουλάχιστον 15 χρόνια και μέχρι σήμερα δεν διαφαίνεται κάποια αλλαγή.
Ο πολιτιστικός σύλλογος προσπάθησε να δώσει ένα επιπλέον κίνητρο, θεσπίζοντας επίδομα 1.000 ευρώ για κάθε νεογέννητο παιδί από γονείς που είναι μόνιμοι κάτοικοι των Αμυγδαλιών. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει γέννηση ώστε να δοθεί το βοήθημα.
Οι νέοι έφυγαν για δουλειά
Βασική αιτία της πληθυσμιακής συρρίκνωσης θεωρείται η φυγή των νεότερων κατοίκων προς μεγαλύτερα αστικά κέντρα για την αναζήτηση εργασίας. Μαζί με τους κατοίκους χάθηκαν σταδιακά και οι υπηρεσίες που λειτουργούσαν στην περιοχή, ενώ οι νεότερες γενιές των οικογενειών που έφυγαν δεν επέστρεψαν.
Ο πρόεδρος των Αμυγδαλιών, Σαράντης Λιάκας, επισημαίνει ότι είναι δύσκολο να βρεθεί τρόπος επιστροφής των νέων χωρίς επαγγελματικές προοπτικές.
Οι κάτοικοι στρέφουν πλέον τις ελπίδες τους στη δημιουργία υποδομών και στην αξιοποίηση του πρωτογενούς τομέα, θεωρώντας ότι η φυσική ομορφιά της περιοχής θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για μια διαφορετική αναπτυξιακή πορεία.
