Πίσω από τη λαμπερή και κοσμοπολίτικη βιτρίνα της Μυκόνου, με τα πολυτελή καταλύματα και τη διεθνή αίγλη, κρύβεται μια εντελώς διαφορετική και συχνά ζοφερή πραγματικότητα. Αυτή η πλευρά του νησιού δεν αποτυπώνεται σε τουριστικούς οδηγούς, αλλά στα πινάκια των δικαστηρίων, όπου η νομιμότητα έρχεται καθημερινά σε μετωπική σύγκρουση με την ανεξέλεγκτη και παράνομη δόμηση.

Η κατάσταση που επικρατεί στο τοπικό Πλημμελειοδικείο είναι αποκαλυπτική της έκτασης του προβλήματος. Η συντριπτική πλειονότητα των υποθέσεων που εκδικάζονται καθημερινά —σε ένα ποσοστό που προκαλεί ίλιγγο, καθώς αγγίζει το οκτώ στις δέκα— αφορούν αποκλειστικά πολεοδομικές αυθαιρεσίες. Το «νησί των ανέμων» φαίνεται να έχει μετατραπεί σε ένα πεδίο διαρκούς παρανομίας, με τις δικογραφίες για αυθαίρετες κατασκευές να αποτελούν πλέον τον κανόνα της δικαστικής καθημερινότητας.

Η κινητήριος δύναμη πίσω από αυτό το διαρκές «πάρτι» αυθαιρεσίας δεν είναι άλλη από την τεράστια οικονομική υπεραξία της γης. Το κυνήγι του μέγιστου δυνατού κέρδους ωθεί πολλούς στο να παρακάμπτουν συστηματικά τη νομοθεσία, θεωρώντας προφανώς τα πρόστιμα ως ένα απλό κόστος επένδυσης. Ως αποτέλεσμα, οι δικαστικές αρχές βρίσκονται σε κατάσταση ασφυξίας, πνιγμένες καθημερινά κάτω από το δυσβάσταχτο βάρος των χιλιάδων παρανομιών που απαιτούν θεσμική διαχείριση.

Διαβάστε ακόμη: