Σε αναζήτηση μιας βιώσιμης λύσης για τα ασφαλιστικά τους χρέη βρίσκονται χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι και επιχειρήσεις, την ώρα που τα στοιχεία του ΚΕΑΟ αποκαλύπτουν ότι η υπαγωγή σε μια ρύθμιση δεν εγγυάται και την αποπληρωμή της. Σχεδόν 55 στις 100 ρυθμίσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα έχουν χαθεί στην πορεία, καθώς από συνολικά 1.531.814 διακανονισμούς οι 840.428 δεν εξυπηρετούνται πλέον. Το ύψος των οφειλών που συνδέονται με τις χαμένες ρυθμίσεις φθάνει περίπου τα 24,4 δισ. ευρώ.

Η εικόνα αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς το συνολικό χρέος προς τα ασφαλιστικά ταμεία συνεχίζει να αυξάνεται. Στο τέλος του δεύτερου τριμήνου του 2026 έφθασε τα 52,42 δισ. ευρώ, καταγράφοντας αύξηση περίπου 639,1 εκατ. ευρώ μέσα σε τρεις μήνες. Περίπου 237,4 εκατ. ευρώ της αύξησης προήλθαν από νέες οφειλές.

Για τους οφειλέτες το ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο πώς θα ρυθμίσουν τα χρέη τους, αλλά ποια λύση μπορούν να εξυπηρετήσουν σε βάθος χρόνου. Σήμερα υπάρχουν τρεις βασικές διαδρομές, ανάλογα με την ηλικία και το ύψος της οφειλής αλλά και το εάν υπάρχουν παράλληλα χρέη προς άλλους πιστωτές.

Παλιά χρέη: Πότε εξετάζεται η παραγραφή

Πριν από την επιλογή οποιασδήποτε ρύθμισης, όσοι έχουν πολύ παλιές ασφαλιστικές οφειλές έχουν λόγο να ελέγξουν εάν τίθεται θέμα παραγραφής. Για τις παλαιότερες οφειλές εφαρμόζεται, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δεκαετής χρόνος παραγραφής, ενώ για απαιτήσεις από ασφαλιστικές εισφορές που γεννώνται από την 1η Ιανουαρίου 2026 ο χρόνος περιορίζεται στα πέντε χρόνια.

Η παραγραφή, ωστόσο, δεν λειτουργεί αυτομάτως. Ο χρόνος μπορεί να έχει διακοπεί εάν, για παράδειγμα, έχει κοινοποιηθεί στον ασφαλισμένο η οφειλή, έχουν ληφθεί μέτρα είσπραξης ή το χρέος έχει ενταχθεί κατά το παρελθόν σε ρύθμιση. Αυτό σημαίνει ότι πριν ένας οφειλέτης αποφασίσει να ρυθμίσει το σύνολο του ποσού, χρειάζεται να γνωρίζει ποιο μέρος του χρέους παραμένει απαιτητό.

Πότε συμφέρει η λύση των 72 δόσεων

Για οφειλές που μπορούν να υπαχθούν στο σχετικό πλαίσιο, η δυνατότητα αποπληρωμής σε έως 72 δόσεις μειώνει τη μηνιαία επιβάρυνση και δίνει μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο αποπληρωμής. Το κρίσιμο σημείο είναι η δυνατότητα του ασφαλισμένου να καλύπτει όχι μόνο τη ρύθμιση, αλλά και τις νέες εισφορές που δημιουργούνται κάθε μήνα.

Αυτό είναι και ένα από τα βασικά προβλήματα που οδηγούν στην απώλεια των διακανονισμών. Ένας επαγγελματίας μπορεί να καταφέρει να πληρώνει τη δόση του παλιού χρέους, αλλά να βρεθεί ξανά εκτεθειμένος εάν δεν μπορεί ταυτόχρονα να εξυπηρετεί τις τρέχουσες εισφορές και τις φορολογικές του υποχρεώσεις.

Η λύση για όσους χρωστούν παντού

Πιο σύνθετη είναι η κατάσταση για όσους, εκτός από τον ΕΦΚΑ, έχουν οφειλές προς την Εφορία, τις τράπεζες ή εταιρείες διαχείρισης δανείων.

Σε αυτές τις περιπτώσεις ο εξωδικαστικός μηχανισμός προσφέρει τη δυνατότητα συνολικής αναδιάρθρωσης των υποχρεώσεων, ώστε ο οφειλέτης να μη χρειάζεται να διατηρεί διαφορετικές ρυθμίσεις για κάθε πιστωτή.

Ανάλογα με τα οικονομικά δεδομένα του οφειλέτη και τις προϋποθέσεις του μηχανισμού, η πρόταση μπορεί να περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό δόσεων αλλά και περιορισμό επιβαρύνσεων ή μέρους της απαίτησης.

Το κρίσιμο λάθος που πρέπει να αποφεύγεται

Το βασικό συμπέρασμα από τις 840.428 χαμένες ρυθμίσεις είναι ότι η μεγαλύτερη διάρκεια αποπληρωμής δεν αρκεί από μόνη της. Πριν από οποιαδήποτε επιλογή χρειάζεται να υπολογίζεται το συνολικό μηνιαίο κόστος: δόση παλιού χρέους, νέες ασφαλιστικές εισφορές, φορολογικές υποχρεώσεις και τυχόν δάνεια.

Για όσους έχουν παλιά χρέη, προηγείται ο έλεγχος για πιθανή παραγραφή. Ακολουθεί η εξέταση της διαθέσιμης ρύθμισης, ενώ όταν οι οφειλές είναι μοιρασμένες σε περισσότερους πιστωτές, η σύγκριση πρέπει να γίνει με τον εξωδικαστικό.

Σε διαφορετική περίπτωση, υπάρχει ο κίνδυνος ο οφειλέτης να μπει σε έναν νέο διακανονισμό, αλλά λίγους μήνες αργότερα να προστεθεί και αυτός στη μεγάλη λίστα των χαμένων ρυθμίσεων.

Διαβάστε ακόμη: